Θύματα και θύτες δεν θρηνούν μαζί!

Το ολοκαύτωμα που βρίσκεται σε εξέλιξη τα τελευταία εικοσιτετράωρα και ακόμη συνεχίζεται, προκαλεί ανείπωτη θλίψη και οδύνη. 65 συνάνθρωποί μας νεκροί, πάνω από 100 αγνοούμενοι, χιλιάδες θύματα αβοήθητα, η μισή Ελλάδα στάχτη.

Κανένας δεν θα μας κάνει να ξεχάσουμε ότι η σημερινή φρίκη και η πλήρης διάλυση του κρατικού μηχανισμού είναι αποτέλεσμα της εγκληματικής και απάνθρωπης πολιτικής του «λιγότερου κράτους» που εφαρμόζουν πιστά όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων.

Όλα όσα ακούμε από τα κυβερνητικά χείλη για ασύμμετρες απειλές, ξένο δάκτυλο, μυστικές υπηρεσίες, αποσκοπούν να αθωώσουν αυτήν την ένοχη πολιτική.

Δικαίως ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Αλαβάνος κάλεσε τον Καραμανλή «να σταματήσει τις θεωρίες συνομωσίας, γιατί ο λαός τιμωρεί το ψέμα», ενώ σήμερα έστειλε επιστολή προς όλους τους πολιτικούς αρχηγούς για την απο κοινού δέσμευση σε μια νέα πολιτική για το περιβάλλον.

Η προεκλογική δημαγωγία και τα δήθεν μέτρα στήριξης που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός δεν μπορούν να καλύψουν τα αισθήματα οργής και αγανάκτησης της κοινωνίας .

Στο βωμό της "ανάπτυξής" τους θυσιάζονται άνθρωποι και φύση
Γι' αυτή την καταστροφή φταίνε και οι δύο

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΡΔΗ

Μέτρα προεκλογικού χαρακτήρα εμπαιγμού των πληγέντων

Το ελάχιστο βοήθημα των 3.000 ευρώ έγινε αντικείμενο κομματικής εκμετάλλευσης της ΝΔ και προσβολής των θυμάτων της καταστροφής.

Η αναστολή πληρωμής των δανείων και των πλειστηριασμών των πλειστηριασμών δε λύνει το πρόβλημα, αφού για πολλά χρόνια οι πληγέντες δε θα έχουν κανένα εισόδημα. Πρέπει να διαγραφούν τα χρέη τους, όπως έκαναν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ για τις ΠΑΕ-ΚΑΕ.

Η κυβέρνηση αποφάσισε κρατική συμβολή κατά το 1/3 για τα κατεστραμμένα σπίτια. Πού θα βρουν χρήματα οι άστεγοι για να πληρώσουν για τα υπόλοιπα 2/3;
Η ανοικοδόμηση των δημοσίων κτιρίων, των ιδιωτικών κατοικιών, των αγροτικών κτισμάτων, των υποδομών των επιχειρήσεων, πρέπει να ενταχθεί στο συνολικό πρόγραμμα ανασυγκρότησης που θα χρηματοδοτηθεί εξ ολοκλήρου από εθνικούς και κοινοτικούς πόρους.

Οι στρεμματικές επιδοτήσεις για την παραγωγή που χάθηκε (ελιές, εσπεριδοειδή, κηπευτικά, αμπέλια, κλπ.), δεν καλύπτουν ούτε το 1/10 της πραγματικής αξίας της παραγωγής, για την αποκατάσταση της οποίας θα χρειαστούν περισσότερα από 10 χρόνια. Αντίστοιχα ανεπαρκείς είναι οι επιδοτήσεις για τα ζώα που κάηκαν.
Πρέπει να καλυφθούν οι απώλειες σε βάθος χρόνου και με πραγματικές τιμές.
Δεν υπάρχει καμιά νύξη για χρηματοδότηση προγράμματος αναγέννησης των κατεστραμμένων δασών, η απώλεια των οποίων συνιστά μείζονα οικολογική καταστροφή, με επιπτώσεις στην αγροτική παραγωγή, τον τουρισμό και την υγεία των κατοίκων, ενώ επιβαρύνει συνολικά τις κλιματικές συνθήκες στη χώρα.

ΜΕΡΙΚΟΙ ΑΜΕΙΛΙΚΤΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ

Η αύξηση των έμμεσων φόρων 2006-2007 απέδωσε 2.315 δις ευρώ. Πού πάνε αυτά τα χρήματα;

Τα χρέη που χαρίστηκαν στις ΠΑΕ-ΚΑΕ είναι 51 εκ.ευρώ, ενώ τα χρήματα που δόθηκαν σε όλη την πυρόπληκτη Αχαΐα, 1,8 εκ. ευρώ.

Οι φοροαπαλλαγές που δόθηκαν το 2004 μόνο στην Εκκλησία ήταν 850 εκ. ευρώ. Θα εξακολουθήσει η φορολογική ασυλία του μεγαλύτερου ιδιοκτήτη γης και ακινήτων και του μεγαλύτερου καταπατητή και διεκδικητή δασικών και πράσινων εκτάσεων;

Οι τράπεζες το πρώτο τρίμηνο του 2007 έβγαλαν καθαρά κέρδη 1,51 δις ευρώ (αύξηση 48,4% από το τρίμηνο του 2006). Ένα μικρό ποσοστό, κατά τη λογική του φόρου Τόμπιν, από τα υπερκέρδη αυτά, θα απέφερε σημαντικά κεφάλαια στο ταμείο ανασυγκρότησης.

Τα δύο επόμενα εξοπλιστικά προγράμματα έχουν ύψος 27,4 δις ευρώ. Το 30% αυτού του ποσού, όπως προτείνει και η ΤΕΔΚΝΑ, θα στήριζε το μεγαλύτερο μέρος του προγράμματος ανασυγκρότησης.

Υπενθυμίζουμε ότι οι φόροι κερδών έχουν μειωθεί από 45% στο 25%.

Η πολιτική που οδήγησε στο ολοκαύτωμα των ανθρώπων και της φύσης ήταν βαθιά ταξική. Η αγορά και τα υπερκέρδη του μεγάλου κεφαλαίου απορρόφησαν όλους τους πόρους από την κοινωνική και οικολογική προστασία και άφησαν απροστάτευτους το λαό και το περιβάλλον.

Σήμερα έχει ήδη ξεκινήσει μια ανάλγητη εκμετάλλευση της απόγνωσης και των άμεσων αναγκών των αστέγων και των ξεκληρισμένων με φιλοδωρήματα φιλανθρωπικού τύπου, μέσω των οποίων επιδιώκεται η κομματική εκμετάλλευση και χειραγώγηση της αγανάκτησης και της οργής του κόσμου. Ταυτόχρονα, πάνω στην καμένη γη, εμφανίζονται ήδη τα μελλοντικά σχέδια του δικομματισμού. Αντί της ανασυγκρότησης με κοινωνικά, παραγωγικά και οικονομικά κριτήρια, έρχονται οι τράπεζες, οι επενδυτές κερδοσκόποι και η αγορά. Ο νεοφιλελευθερισμός κερδίζει ακόμα και από το θάνατο. Το αποδεικνύει άλλωστε η, έστω μικρή, άνοδος του Χρηματιστηρίου.

Διακαναλική συνέντευξη Τύπου του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς στο Ζάππειο Μέγαρο

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΑΛ. ΑΛΑΒΑΝΟΥ, ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥ

Θα αναφερθώ σε δέκα σημεία.

Το πρώτο είναι ότι πολλοί πολίτες παρακολουθούν αμήχανα και άλλοι ενοχλημένα τις πολιτικές συζητήσεις και ενδεχομένως και τη σημερινή συνέντευξη που θα δώσουμε εμείς. Το κατανοούμε αυτό και νομίζουμε ότι έχουν δίκιο. Θεωρούμε ότι οι εκλογές με τον τρόπο που προκηρύχθηκαν, με την σπουδή που έγιναν, προκάλεσαν ενόχληση, στην αρχή γιατί παρενέβαιναν στις διακοπές των οικογενειών ή αποδιάρθρωναν τις τουριστικές αγορές που υπολόγιζαν στο τέλος του Αυγούστου και στο μήνα Σεπτέμβρη. Το πρόβλημα όμως εκατονταπλασιάστηκε με τις πυρκαγιές.

Κατανοούμε τους πολίτες. Θέλουμε να πούμε όμως ότι αυτές τις εκλογές τις αποφάσισε η Ν.Δ. Όχι παίρνοντας υπ΄όψη ότι είμαστε σε τουριστική ή σε περίοδο αυξημένης επικινδυνότητας λόγω πυρκαγιών, αλλά στη βάση των δημοσκοπήσεων.

Αυτές τις εκλογές τις ήθελε όλο το καλοκαίρι η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, περιοδεύοντας σε διάφορα σημεία της χώρας μας και ζητώντας «εκλογές εδώ και τώρα».

Θέλουμε να πούμε ότι υπήρχε ένας προάγγελος αρνητικός γι αυτές τις εκλογές όταν έβγαινε ο Πρωθυπουργός και τις ανήγγειλε με φόντο μια φλεγόμενη Πεντέλη.

Έχουν ευθύνες για το ότι γίνονται τώρα και σε τέτοιες συνθήκες. Το Σύνταγμα όμως δεν επιτρέπει αναβολή τους, γιατί θα άνοιγε τις δυνατότητες για ενδεχόμενες εκτροπές από τους κοινοβουλευτικούς κανόνες, παρά μόνο σε περίπτωση πολέμου.

Πρέπει να προχωρήσουμε. Και μ΄ αυτή την έννοια, όσο κι αν είναι πικρά τα συναισθήματα κι όσο κι αν είναι σφιγμένη η καρδιά, όπως είναι η δικιά μας καρδιά αυτές τις μέρες, πρέπει να κάνουμε έναν πολιτικό διάλογο σε βάθος.

Το δεύτερο είναι ότι πολλοί πολίτες -και ακούγεται και από το στόμα δημοσιογράφων στα τηλεοπτικά ΜΜΕ - λένε, εντάξει, πάμε για τις εκλογές, όχι όμως για τις πυρκαγιές.

Τα ζητήματα που μπαίνουν στο διάλογο καθορίζονται από την ίδια τη ζωή. Για τι να συζητήσουμε πάλι; Να συνεχίσουμε να συζητάμε για τον κ. Πρινιωτάκη, για τον κ. Παπαμαρκάκη, για τον κ. Κουρή, για τον κ. Παπακωνσταντίνου και για τον κ. Τσιτουρίδη; Για όλα αυτά τα οποία ήταν στο επίκέντρο των συζητήσεων, με την ευθύνη των δύο μεγάλων κομμάτων;

Θέλω να το πω αυτό. Ενώ αναγνωρίζω τον ιδιαίτερα θετικό ρόλο που παίξανε τα τηλεοπτικά ΜΜΕ τις ώρες των πυρκαγιών, υποκαθιστώντας έναν κρατικό μηχανισμό ο οποίος δεν μπορούσε να κάνει τίποτα, έχουν την ίδια στιγμή πολύ μεγάλες ευθύνες, διότι καθορίζανε την ημερήσια διάταξη, την μονοθεματικότητα της πολιτικής ζωής μέσα σ΄όλη την άνοιξη και την αρχή του καλοκαιριού, με βάση τις επιθυμίες των μεγάλων κομμάτων.

Και μ' αυτή την έννοια, ενώ εμείς προσπαθούσαμε να βάζουμε ζητήματα, το δημόσιο Πανεπιστήμιο παλιά, το θέμα της ιδιωτικοποίησης του ΟΤΕ, τα θέματα των συντάξεων και των μισθών, ακούγαμε συνεχώς ένα διάλογο για το ποιος είναι πιο διεφθαρμένος. Επί 3,5 χρόνια η πολιτική ζωή για τα δύο κόμματα, είτε αφορούσε στην απογραφή, είτε αφορούσε στο καρτέλ του γάλακτος, είτε αφορούσε στο θέμα των ομολόγων, εξαντλούνταν στο ποιος από τους δύο έχει τα πιο διεφθαρμένα στελέχη.

Θέλω να θυμίσω σε όσους μας ακούνε ότι εμείς σηκώσαμε τον τόνο. Προσπαθήσαμε στη Βουλή, στους δρόμους, παντού, να φέρουμε τα οικολογικά ζητήματα. Το κάναμε κι αυτό με οξύτητα. Είχαμε χρησιμοποιήσει την έκφραση ότι ο Πρωθυπουργός φερόταν ως «νονός» σε μια κινηματογραφική ταινία, όταν, ενώ καιγόταν ο Εθνικός Δρυμός της Πάρνηθας, προτιμούσε να μιλάει για τα στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης και δεν παρουσιαζόταν στις ερωτήσεις που επανειλημμένα του έκανε ο Πρόεδρος της Κ.Ο. του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς μέσα στη Βουλή.

Κάποιοι φίλοι από τη Ν.Δ., καλόπιστοι, πολιτισμένοι άνθρωποι, είχαν ενοχληθεί. Προσπαθούσαμε όμως μ΄ αυτόν τον τρόπο να χτυπήσουμε την καμπάνα του συναγερμού. Να αφυπνίσουμε την κοινή γνώμη. Να πούμε, κοιτάξτε, προσέξτε τι λέμε. Είμαστε στην εποχή του θερμοκηπίου, είμαστε στην εποχή της κλιματικής αλλαγής, περνάμε ένα χρόνο με μεγάλη λειψυδρία, με υψηλές θερμοκρασίες, να προστατεύσουμε το περιβάλλον, να δούμε τη διαχείριση του νερού, να προστατεύσουμε τα δάση μας.

Το τρίτο. Γι αυτό ακριβώς, μέσα σ΄ αυτές τις συνθήκες, που ο πολιτικός διάλογος μπορεί να ενοχλεί και να φαίνεται και σαν προσβολή σε όσους πλήγηκαν και σ΄ όσους κλαίνε τα αγαπημένα πρόσωπα, τις οικογένειές τους, εμείς στον Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς συμμετέχουμε με το μέτωπο ψηλά. Μιλήσαμε από πριν γι αυτό που μιλάνε σήμερα όλοι.

Σας δείχνω αυτό το φυλλάδιο. Είναι μαύρο χρώμα. Όχι λόγω της πυρκαγιάς που έγινε στην Πεντέλη, στην Πάρνηθα, στην Πελοπόννησο κ.λπ. Κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2007, μέσα στην μεγάλη ένταση των ομολόγων. Γιατί είπαμε ότι εμείς, αυτό το μικρό κόμμα, το μικρότερο κόμμα της Βουλής, με τους 6 βουλευτές, θέλουμε, αυτή την καμπάνια που θα κάνουμε, να είναι για ένα θέμα που θεωρούμε κρίσιμο. Είναι μαύρο, γιατί ξέραμε, ακούγαμε τι έλεγε η διεθνής κοινότητα, τι έλεγε ο ΟΗΕ, τι έλεγαν οι διεθνείς συναντήσεις, τι έλεγαν οι επιστήμονες της Ε.Ε.. γι αυτά τα ζητήματα.

Γι αυτό, όταν στις τηλεοπτικές συζητήσεις, ανάμεσα στους έξι που παρουσιάζονται, βλέπετε τους εκπροσώπους μας -μπορεί να είναι εύγλωττοι ή όχι, μπορεί να είναι συμπαθείς ή όχι, μπορεί να είναι πειστικοί ή όχι- πρέπει να ξέρετε ότι είναι όμως όλοι εκπρόσωποι μιας πολιτικής δύναμης, μιας συνεργασίας, του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς, που μίλησε για τις πυρκαγιές πριν από τις πυρκαγιές.

Έχουμε τους βουλευτές με τις περισσότερες κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις στα θέματα του περιβάλλοντος. Έχουμε συμμετοχή στα κινήματα για τα ζητήματα του περιβάλλοντος με ακραία μέσα. Ο Δήμαρχος ο Χρ. Κορτζίδης στο Ελληνικό, που στήριξαν οι δυνάμεις του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς, και άλλες ευρύτερες δυνάμεις, αναγκάστηκε να κάνει 25 μέρες απεργία πείνας, προκειμένου να σπάσει αυτό το τείχος που εμποδίζει τις οικογένειες και τους ζητάει 5 € προκειμένου να ασκήσουν το συνταγματικό τους δικαίωμα, δηλαδή την ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση στον αιγιαλό.

Και να πω και κάτι άλλο. Το λέω και τώρα. Το λέω δύο βδομάδες πριν τις εκλογές. Δεν διστάζουμε να προτείνουμε μέτρα τα οποία τα θεωρούμε ουσιαστικά για το περιβάλλον και τα οποία φαίνονται αντιδημοφιλή.

• Θέλουμε αποθάρρυνση των ΙΧ και ενίσχυση των μέσων μαζικής μεταφοράς.
• Θέλουμε διάλυση των οικοπεδικών συνεταιρισμών, που πολλές φορές είναι η εστία του κακού και βρίσκονται και πίσω από εμπρηστικές απόπειρες.
• Θέλουμε την κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης.
• Και όχι μόνο αυτό. Μέσα στην προεκλογική περίοδο, μια περίοδο ανταγωνισμού και αντιπαράθεσης, προτείναμε δέκα σημεία στους άλλους πολιτικούς αρχηγούς των κοινοβουλευτικών κομμάτων για να ανταποκριθούμε σ΄ αυτό που θέλει μία κοινωνία. Θέλει μία δέσμευση όλων των κομμάτων.

Μερικά ζητήματα που πρέπει να υπάρξουν να είμαστε σίγουροι ότι ό,τι κι αν γίνει στις 17 Σεπτέμβρη, θα έχουμε κάτι που θα μας οδηγήσει μπροστά.

Δυστυχώς, ο Πρωθυπουργός ήταν απών, ακόμα κι αυτή τη στιγμή. Η Γραμματέας του ΚΚΕ απάντησε αρνητικά. Κι από τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος με τόσο πάθος ζητάει τη συνάντηση των πολιτικών αρχηγών, δεν έχω λάβει καμία απάντηση.

Το τέταρτο. Δεν μπορούμε να ξεχνάμε τις μεγάλες ευθύνες. Τις μεγάλες ευθύνες της Ν.Δ. που διαχειρίστηκε αυτή την κρίση. Τα ερωτήματα δεν απαντιόνται. Είναι δυνατόν ένας υπεύθυνος Πρωθυπουργός, ο οποίος έχει να αντιμετωπίσει όλες αυτές τις συνθήκες κι όλα αυτά τα συμφέροντα που δημιουργούν τις πυρκαγιές το καλοκαίρι, να έχει επικεφαλής του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης, το οποίο προΐσταται αυτών των υπηρεσιών, τον κ. Πολύδωρα που ασχολούταν με τα στελέχη του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς, αντί να ασχοληθεί με τους πυροσβεστικούς κρουνούς, τα καναντέρ και τους δασοφύλακες, οι οποίοι παραμένουν συμβασιούχοι και με ιματισμό ο οποίος είναι εύφλεκτος; Είναι δυνατόν ένας Πρωθυπουργός ο κ. Καραμανλής, και ένα κόμμα, η Ν.Δ., να προτείνουν την αναθεώρηση του άρθρου 24, όταν βλέπουμε τα συμφέροντα να ετοιμάζονται να πνίξουν τα δάση; Και να φέρνουν πριν τις εκλογές, δυο-τρεις μήνες -το απέσυραν κάτω από την πίεση της κοινής γνώμης, τροπολογία για νομιμοποίηση των δασικών αυθαιρέτων; Είναι δυνατόν να μας κοροϊδεύουν έτσι; Να φτιάχνουν την οικολογική αστυνομία -όπως ονομάσανε την αγροφυλακή- όπου ο αγροφύλακας θα χρειάζεται λεωφορείο και ποτιστήρι για να πάει να σβήσει την πυρκαγιά;

Είναι στα άκρα οι ευθύνες της Ν.Δ. Και συνεχίζονται και σήμερα. Ποτέ ίσως τις τελευταίες δεκαετίες δεν έγινε τέτοια επιχείρηση εξαγοράς ψηφοφόρων, όπως γίνεται σήμερα.

Αν είχε στοιχειώδη εντιμότητα η Ν.Δ., επειδή υπάρχουν κατεπείγοντα μέτρα -κι εμείς ζητάμε κι άλλα ουσιαστικά μέτρα, όπως την απαλλαγή, την απελευθέρωση από τους δανεισμούς των κερδοφόρων τραπεζών ή ένα κρατικό σχεδιασμό για την ανοικοδόμηση- αν είχε μια στοιχειώδη εντιμότητα μια τέτοια κυβέρνηση, αντί να δημαγωγεί και να εξαγοράζει και να μας γυρίζει στις εποχές του Δεληγιάννη, θα έπρεπε να συγκαλέσει όλα τα κόμματα, μια επιτροπή όλων των κομμάτων, να συμφωνήσουν σ΄ένα κοινό πρόγραμμα. Γι αυτό είχαμε κάποτε τις υπηρεσιακές κυβερνήσεις. Και δεν τις έχουμε τώρα γιατί, υποτίθεται, ότι υπάρχει μια ωριμότητα. Δεν υπάρχει αυτή η ωριμότητα στη Ν.Δ.

Και ποτέ δεν έγινε τόσο βρώμικο παιχνίδι με τις εκλογές. Μ΄ όλες αυτές τις επινοήσεις σχετικά με οργανωμένα σχέδια πανελλαδικά, που ακούστηκαν με διαφορετικό περιεχόμενο και από το ΚΚΕ και από τη Δημοκρατική Αναγέννηση και από το ΛΑΟΣ. Θυμίζει άρωμα του 1961 η προσπάθειά τους με τέτοια μέσα να επηρεάσουν τις εκλογές. Απλώς δεν θα έχουν το αποτέλεσμα του 1961.

Κι ενώ γίνονται όλα αυτά, χτες το βράδυ μας παίρνουν και καταγγέλλουν -για να δει κανείς το βασίλειο της αυθαιρεσίας το οποίο επικρατεί- ότι στο Μαρκόπουλο, στο γνωστό νταμάρι του Μαρκόπουλου, όπου υπάρχουν διοικητικές αποφάσεις, υπάρχουν δικαστικές αποφάσεις, υπάρχουν δεσμεύσεις της κυβέρνησης να μην λειτουργεί αυτό το νταμάρι, χθες το βράδυ στις 9.30 έγινε, στο νταμάρι αυτό, μεγάλη έκρηξη.

Πέμπτο. Μεγάλες ευθύνες όμως συμμερίζεται και το ΠΑΣΟΚ. Και πώς τις συμμερίζεται; Το ΠΑΣΟΚ είναι αξιωματική αντιπολίτευση. Τις συμμερίζεται γιατί, ενώ κυβέρνησε δεκαετίες, έχει δημιουργήσει το βασίλειο των αυθαιρέτων, έχει αφήσει μια χώρα η οποία δεν έχει δασικούς χάρτες και δασολόγιο, τη στιγμή που άλλες ευρωπαϊκές χώρες όχι μόνο το έχουν, αλλά το έχουν εδώ και 100 χρόνια πολλές απ΄ αυτές. Και κυρίως γιατί αφήνουν τρεις νόμους, οι οποίοι δεσμεύουν κάθε προσπάθεια να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της στήριξης των δασών.

Το νόμο 2612 του 1998, ο οποίος αποσυντονίζει την Πυροσβεστική από τη Δασική Υπηρεσία και την Αυτοδιοίκηση και είναι στη βάση και της σημερινής τραγικής ανικανότητας που είδαμε.

Το νόμο 3208 του 2003, ο οποίος αμφισβητεί τους δασικούς χάρτες, αυτούς ακόμη που έγιναν, και δίνει τη δυνατότητα σε διαφόρους να εγείρουν αξιώσεις σε βάρος δασών του δημοσίου. Και επανειλημμένα αυτός ο νόμος του ΠΑΣΟΚ έχει κριθεί αντισυνταγματικός από το Συμβούλιο της Επικρατείας.

Και το νόμο 3139 του 2003, που δείχνει και την μεγάλη επιλογή, δείχνει το μεγάλο δίλημμα: κερδοσκοπία ή περιβάλλον; Είναι ο νόμος αυτός ο οποίος παραδίδει 60 και πλέον στρέμματα στο Καζίνο από τον Εθνικό Δρυμό της Πάρνηθας, τα οποία και εξαιρέθηκαν από τη Ν.Δ. στην αναδάσωση.

Έκτο. Βλέπουμε λοιπόν ότι υπάρχει ένα πρόβλημα. Ότι αυτό το σύστημα του δικομματισμού έχει φτάσει στα όριά του. Μόνο αρνητικά μπορεί να φέρει για την Ελλάδα. Παραλαμβάνουν χάος και δίνουν μεγαλύτερο χάρος. Παραλαμβάνουν φτώχεια και δημιουργούν μεγαλύτερη φτώχεια. Παραλαμβάνουν κέρδη των μεγάλων και δίνουν μεγαλύτερα κέρδη.

Αλλά δεν είναι μόνο το σύστημα του δικομματισμού. Είναι και βαθύτερα, στη λειτουργία ενός άγριου καπιταλισμού, όπου οι δυνάμεις της αγοράς μπορούν να κυριαρχούν χωρίς δεσμεύσεις. Είναι αυτή που οδηγεί εμάς στις πυρκαγιές. Είναι αυτή που οδήγησε τις ΗΠΑ, μια από τις πλουσιότερες ίσως χώρες του κόσμου, ίσως την πλουσιότερη, την πιο δυνατή, την υπερδύναμη, στη φοβερή καταστροφή της Ν. Ορλεάνης, χωρίς κι εκεί να υπάρξει κανένας κρατικός μηχανισμός.

Πρέπει να καταλάβουμε ότι πρέπει να μπουν άλλες προτεραιότητες. Να τα ξαναδούμε όλα σε βάθος, έξω απ΄ αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο του άγριου καπιταλισμού, το οποίο μας πνίγει. Δεν μπορεί να αντιμετωπίζουμε τη γη ως real estate, ως πηγή μόνο κερδοσκοπίας, ως οικόπεδα των οποίων θα ανέβει η αξία ή ως δάση τα οποία θα μπορούσαν να γίνουν τουριστικές επιχειρήσεις. Δεν μπορεί να εμφανίζεται η Ν.Δ. μ΄ ένα σχέδιο-γίγαντα για τις νότιες παραλίες της Κρήτης να εγκατασταθεί ένα λιμάνι-μαμούθ και να καταστραφεί όλη η κληρονομιά και όλες οι τουριστικές και αγροτικές δυνατότητες αυτής της περιοχής. Δεν μπορούμε να συμφιλιωθούμε με ένα κράτος το οποίο αγοράζει F-16 και δεν μπορεί να αγοράσει καναντέρ. Δεν μπορούμε να συμφιλιωθούμε με την ιδέα ότι είμαστε η χώρα με το μεγαλύτερο ποσοστό του Προϋπολογισμού μας για αγορά εξοπλισμών από τους φίλους του κ. Μπους και με το μικρότερο ποσοστό του Προϋπολογισμού για Παιδεία, για περιβάλλον, για κοινωνική προστασία.

Έβδομο. Αυτό ακριβώς το θέμα των προτεραιοτήτων το είδαμε αυτά τα 3, 5 χρόνια. Το είδαμε στο κοινωνικό κράτος, όπου μια χώρα η οποία δεν είναι φτωχή, είναι μια χώρα άδικη και είναι μια χώρα καθυστερημένη, όπου βλέπουμε τους μισούς συνταξιούχους να έχουν κάτω από 500 € και βλέπουμε στην Ελλάδα να αναδύεται μια γενιά των 300 και 400 €, μια γενιά με προσωρινή και όχι ασφαλή εργασίας. Το είδαμε στην υπόθεση του δημόσιου Πανεπιστημίου και στο μεγάλο ζήτημα του άρθρου 16, όπου Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ ζητούσαν την ιδιωτικοποίηση του Πανεπιστημίου. Το είδαμε στην υπόθεση του ΟΤΕ, του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, των τραπεζών, όπου απαλλοτριώνονται όλα τα εργαλεία μιας συλλογικότητας, μιας δημόσιας πολιτικής χάριν της κερδοσκοπίας.

Το όγδοο. Μέσα σ΄ αυτό το καμένο τοπίο και μέσα σ΄ αυτό το ασφυκτικό περιβάλλον, πρέπει να βρούμε τους σπόρους και πρέπει να βρούμε τα μικρά βλαστάρια, τα οποία γλίτωσαν τη φωτιά. Και υπάρχουν αυτοί οι σπόροι. Είναι μια νεολαία η οποία αντιστάθηκε. Δεν είναι φυτά. Δεν είναι συντηρητικοί. Δεν είναι καριερίστες. Δεν είναι ατομιστές, όπως τους μαθαίνουν με κάθε τρόπο. Είναι μια νεολαία με συλλογικότητα, με δράση, με αποφασιστικότητα, με ανησυχίες, με όραμα, με δυνατότητες αμφισβήτησης.

Την είδαμε και χθες με τους bloggers. Φορούσανε τα μαύρα Από μια άποψη ήταν μια κηδεία, μια κηδεία του περιβάλλοντος της Ελλάδας. Αλλά από την άλλη άποψη ήταν μια γέννηση. Κάτι καινούργιο γεννιέται. Οι πολίτες αφυπνίζονται. Οι νέοι άνθρωποι αφυπνίζονται. Αναζητούν τις συλλογικότητες. Μέσα από τέτοιες διαδικασίες παγκόσμια γεννήθηκε το Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ. Μέσα από τέτοιες διαδικασίες γεννιούνται νέα κινήματα μέσα στη χώρα μας, που θέλουν να παρέμβουν, που καταλαβαίνουν ότι δεν αρκεί μονάχα η ψήφος. Χρειάζεται να είσαι ενεργός πολίτης. Το είδαμε αυτό κατά κύριο λόγο με το άρθρο 16, μ΄ αυτές τις στρατιές των νέων ανθρώπων, των εκπαιδευτικών, των δασκάλων. Όλοι μαζί, αγόρια, κορίτσια, χέρι με χέρι, επί ένα χρόνο, παρά την ψυχική, την πολιτική, τη σωματική βία που ασκούνταν απέναντί τους. Ένας χρόνος, ένας αγώνας που άντεξε και έφερε αποτελέσματα. Γιατί ο άλλος μεγάλος σπόρος είναι ότι φέρνουν αποτελέσματα αυτοί οι αγώνες. Οδήγησε στο καλάθι των αχρήστων τη συνταγματική αναθεώρηση της Ν.Δ. και με το άρθρο 16 και με το άρθρο 24 και το 117 για τα δάση.

Και είμαστε περήφανοι ως Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς, γιατί, ξαναλέω, εμείς, η μικρή πολιτική δύναμη των 6 βουλευτών, ήμασταν οι μεγάλοι αντίπαλοι. Ενάντια σ΄ εμάς σήκωνε τη φωνή η Γιαννάκου, ο Πολύδωρας, οι άλλοι υπουργοί της Ν.Δ. Εμάς απέφευγε με την απουσία του ο κ. Καραμανλής, γιατί είπαμε ότι θα κάνουμε μια αντιπολίτευση ουσίας, μαζί με τους πολίτες και δίπλα στους πολίτες.

Ένατο. Ζούμε το κύκνειο άσμα του δικομματισμού. Είναι κύκνειος θρήνος. Δεν το θέλαμε έτσι. Δεν θέλαμε αυτά τα πειστήρια. Θέλαμε να είμαστε λιγότεροι πειστικοί. Δεν θέλαμε να δείξουμε αυτή την καμένη γη, για να πούμε ότι αυτή η φάση για την πολιτική ζωή της χώρας μας, αυτό το τέλμα έχει τελειώσει και δεν έχει να μας δώσει τίποτα στο μέλλον.

Δυστυχώς όμως φτάσαμε εκεί. Και νομίζω ότι πάμε σε εκλογές που για πρώτη φορά ο πολίτης σε τόσο μεγάλο βαθμό, όχι απλώς θα αρνηθεί την ψήφο σ΄ αυτά τα δύο κόμματα, αλλά θα αρνηθεί και αυτό το σύστημα διακυβέρνησης της χώρας μας. Τις αγωνίες, τα ερωτήματα, τις μικρές συζητήσεις, την ειλικρίνεια που βγαίνει μέσα από το πένθος, δεν μπορεί να την αποδώσει καμία δημοσκόπηση. Είναι μια μεγάλη διεργασία η οποία γίνεται και πιστεύω ότι θα φέρει ελπίδα στη χώρα μας.

Δέκατο. Γιατί χρειάζεται η ελπίδα. Πρέπει να τιμωρηθούν οι δυνάμεις που είναι υπεύθυνες για τη σημερινή κατάσταση. Αποφασιστικά. Αλλά εμείς πιστεύουμε ότι δεν αρκεί αυτό. Δεν αρκεί αυτό. Χρειάζεται ελπίδα και χρειάζεται διέξοδος. Από μια άποψη ζούμε μια περίοδο σαν την δεκαετία του ΄80 στη Γερμανία, όταν τότε ήταν η όξινη βροχή, η οποία κατέστρεφε τους φοβερούς και εκτεταμένους γερμανικούς δρυμούς, δεν άφηνε δέντρο και δέντρο. Σ’ εμάς, μια μεσογειακή χώρα είναι οι πυρκαγιές. Και τότε, μέσα από τη μήτρα της Αριστεράς προέκυψε το μεγάλο περιβαλλοντικό κίνημα, το οποίο με τον ριζοσπαστισμό που είχε, με τους αγώνες, με τη δυνατότητα να έχει επαφή μ΄ όλα αυτά τα κομμάτια της κοινωνίας, όπως είναι οι bloggers και οι άλλοι, κατάφερε ένα κίνημα και μια δύναμη της αντιπολίτευσης να δημιουργήσει την πιο προωθημένη οικολογική νομοθεσία σε όλο τον κόσμο.

Αυτός είναι ο στόχος όλων των δυνάμεων, σ΄ αυτό το πρωτοφανές εγχείρημα συνεργασίας μέσα στα πλαίσια του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Πλατύτατες δυνάμεις. Η ΑΚΟΑ, η ΔΕΑ, το ΔΗΚΚΙ, οι Ενεργοί Πολίτες, η Οικολογική Παρέμβαση, ο Συνασπισμός, οι ανένταχτοι, η Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας, όλες αυτές οι δυνάμεις, αυτό θέλουμε να δώσουμε. Στόχους για μπροστά, στόχους που μπορούμε να πετύχουμε, ανεξάρτητα από το σχήμα το πολιτικό το οποίο διαμορφώνεται. Θέλουμε να τιμωρήσουμε αλλά και να δημιουργήσουμε εμπιστοσύνη, ελπίδα, διέξοδο. Και καλούμε όλους τους πολίτες, όλων των ηλικιών, αλλά πρώτα απ΄ όλα τη νέα γενιά. Ελάτε μαζί μας, τώρα, και μετά τις εκλογές για να αλλάξουμε το τοπίο.

Τα ψηφοδέλτια του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς παρουσίασε σήμερα σε Συνέντευξη Τύπου ο επικεφαλής του συνδυασμού Αλέκος Αλαβάνος.

Στην τοποθέτησή του ο Αλ. Αλαβάνος τόνισε:

«Το πρώτο σημείο που θέλω να αναφέρω είναι ότι ποτέ ίσως -στο χώρο της Αριστεράς ήμασταν οι περισσότεροι σε διαφορετικά ψηφοδέλτια κατά καιρούς- δεν έχει παρουσιαστεί τόσο αργά το ψηφοδέλτιο. Το ψηφοδέλτιο το παρουσιάζουμε μερικές μέρες μετά την κατάθεσή του. Κι αυτό, γιατί, όπως καταλαβαίνετε, μια σειρά από στελέχη του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς, συμπεριλαμβανομένου και εμού, ήμασταν στις κινητοποιήσεις και στην έκφραση συμπαράστασης στις περιοχές οι οποίες κάηκαν.

Δεύτερο. Παρουσιάζουμε το ψηφοδέλτιο του οικολογικού κοινοβουλευτικού κόμματος. Αναδεικνύω αυτό το χαρακτηριστικό -έχουμε κι άλλα χαρακτηριστικά, φεμινιστικό, κινηματικό, γύρω από τα θέματα της δημόσιας εκπαίδευσης- αναδεικνύω όμως αυτό το χαρακτηριστικό, ότι είμαστε το οικολογικό κοινοβουλευτικό κόμμα και λόγω των ημερών και γιατί η παρουσία μας, και μέσα στην κοινωνία και μέσα στη Βουλή, σφραγίζεται από την πάλη για την οικολογία.

Οι βουλευτές μας στη Βουλή έχουν τις μεγαλύτερες και τις περισσότερες πρωτοβουλίες αναλογικά σε θέματα που σχετίζονται με τα δάση, με το φαινόμενο του θερμοκηπίου, με τη ρύπανση, με τη λειψυδρία κ.λπ. Και μερικές από τις μεγαλύτερες συγκρούσεις που έγιναν στη Βουλή ανάμεσα σε εμάς και την κυβέρνηση της Ν.Δ. ήταν γύρω από οικολογικά θέματα.

Υπενθυμίζω ότι η σύγκρουση η οποία κρατήθηκε γύρω από τον όρο «νονός» ανάμεσα στο Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς και την κυβέρνηση δεν ήταν σαν τις συγκρούσεις του ΠΑΣΟΚ με τη Ν.Δ. γύρω από τον Πρινιωτάκη ή τον Παπακωνσταντίνου. Ήταν γιατί ο Πρωθυπουργός δεν εμφανιζόταν στις ερωτήσεις μας στη Βουλή και στη συγκεκριμένη ερώτηση στη Βουλή μετά την πυρκαγιά της Πάρνηθας σχετικά με τα μέτρα τα οποία πρέπει να ληφθούν για την υπόθεση της δασοπροστασίας.

Το τρίτο. Όπως και στις προηγούμενες εκλογές είμαστε Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστερά, ΣΥΡΙΖΑ σε συντομογραφία, όπως ακριβώς ήμασταν και πριν. Δεν είμαστε όμως οι ίδιοι. Αυτή τη στιγμή έχετε ένα διαφορετικό, διευρυμένο πολιτικό φάσμα δυνάμεων της Αριστεράς, της Οικολογίας, το οποίο παρουσιάζεται στους εκλογείς.

Κατ' αρχήν υπάρχει διεύρυνση στο χώρο της ίδιας της ριζοσπαστικής Αριστεράς η οποία απάρτιζε και την προηγούμενη φορά το ψηφοδέλτιο του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Με την ένταξη νέων δυνάμεων όπως για παράδειγμα η Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας που προέρχεται από τον ευρύτερο χώρο του αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος.

Το δεύτερο στοιχείο είναι η συμμετοχή πια και οργανωμένων δυνάμεων από τον Οικολογικό χώρο, όπως η Οικολογική Παρέμβαση, πέρα από τις περιφερειακές δυνάμεις που είναι σχεδόν σε κάθε ψηφοδέλτιό μας.

Το τρίτο που νομίζω ότι είναι ιδιαίτερα σημαντικό είναι το άνοιγμα του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς σε δυνάμεις σοσιαλιστικής προέλευσης. Υπήρχαν προσωπικότητες παρούσες. Αυτή τη στιγμή όμως έχουμε σημαντικές δυνάμεις σοσιαλιστικής προέλευσης, που εκφράζονται, κατά κύριο λόγο, μέσα από την παρουσία του Δημοκρατικού Κοινωνικού Κινήματος (ΔΗΚΚΙ) στα ψηφοδέλτιά μας.

Είχαμε πει κάποτε ότι υπάρχει μια καρέκλα ακόμη στο Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Εγώ σας εξομολογούμαι ότι αγοράσαμε καρέκλες προκειμένου να καλύψουμε αυτές τις δυνάμεις με τις οποίες συναντήθηκε και δεν θα διστάσουμε να αγοράσουμε κι άλλες αν χρειαστεί.

Το τέταρτο σημείο. Ανάμεσα σε τόσες συνιστώσες, τις οποίες οφείλω να τις αναφέρω μία-μία.. Πρόκειται για την Ανανεωτική Κομμουνιστική Οικολογική Αριστερά, για τη Διεθνιστική Εργατική Αριστερά, για το Δημοκρατικό Κοινωνικό Κίνημα, για τους Ενεργούς Πολίτες με τον Μ. Γλέζο, για την Κίνηση για την Ενότητα

Δράσης της Αριστεράς, για την Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας, για το Κόκκινο, για την Οικολογική Παρέμβαση, για τον Συνασπισμό της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας, για τους ανένταχτους αριστερούς. Είναι φυσικό, ανάμεσα σε τόσες πολλές δυνάμεις, να χρειάζεται μια προσπάθεια να καταρτιστούν τα ψηφοδέλτια, το πρόγραμμά μας και η πλατφόρμα μας. Θέλω να εκφράσω την χαρά όλων μας ότι αυτή η προσπάθεια, που έγινε σ΄ένα πολύ δημιουργικό κλίμα, σ΄ ένα κλίμα συντροφικότητας, είχε ως αποτέλεσμα τα ψηφοδέλτια με τα ονόματα που θα δείτε.

Το πέμπτο. Μέσα σ' αυτά τα ψηφοδέλτια θα βρείτε στοιχεία υψηλού πολιτικού ήθους. Κυρίως με τις απουσίες και όχι με τις παρουσίες. Διότι πολλές δυνάμεις δικές μας, οι οποίες κατά τη διάρκεια των εκλογών για την Τοπική Αυτοδιοίκηση είχαν δεσμευθεί -όσοι είχαν δεσμευθεί- απέναντι στους εκλογείς τους, πριν τις εκλογές, ότι δεν θα αξιοποιήσουν την παρουσία τους για να αναζητήσουν υποψηφιότητες, βουλευτικές έδρες κ.λπ, κρατήσανε το λόγο τους. Και δεν αναφέρομαι μόνο σε συντρόφους και συντρόφισσες από την «Ανοιχτή Πόλη». Αναφέρομαι σε ανάλογα παραδείγματα που έχουμε και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας.

Το έκτο. Λείπουν από το ψηφοδέλτιο γνωστά πολιτικά στελέχη, τα οποία προτίμησαν να σταθούν ενεργοί στον εκλογικό αγώνα -και αναφέρομαι και σε μέλη των Γραμματειών των ηγετικών οργάνων όλων των συνιστωσών αλλά και στον ευρωβουλευτή τον Δημ. Παπαδημούλη και πολλούς άλλους.

Το έβδομο. Είχα ψηφοδέλτια -με εξαίρεση ίσως το ψηφοδέλτιο Επικρατείας, που δεν το έχουμε δώσει ακόμη, είναι γνωστό ότι είναι επικεφαλής ο Γ.Μπανιάς, αυτό έχει ανακοινωθεί- τα ψηφοδέλτια αυτά αναδείχθηκαν μέσα από τις τοπικές διεργασίες που έγιναν μέσα στις οργανώσεις του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς σε επαφή με τα κινήματα, σε επαφή με την κοινωνία, που πιστεύω, πέρα από την κεντρική εικόνα, περιλαμβάνουν μια πολύ σημαντική τοπική δυναμική.

Το όγδοο. Απ' όλους τους υποψηφίους που θεωρούσαμε ότι είναι πολύ σημαντικοί και θα βοηθήσουν πάρα πολύ τη δουλειά μας, θα ήθελα να σας παρουσιάσω τρεις υποψηφίους. Είναι η Βέρα Αρμένη, φοιτήτρια της Νομικής, η οποία νομίζω είναι σε πάρα πολλούς γνωστή και μέσα από την παρουσία της στους αγώνες για το άρθρο 16. Είναι ο Γιώργος Τσουρούτας. Είναι φοιτητής Φυσικού, πρωταθλητής Ελλάδας Ανδρών της Ξιφασκίας και Βαλκανιονίκης. Και είναι ο Λουκάς Γιαννακίτσας, σπουδαστής ΙΕΚ, εργαζόμενος κατά καιρούς, της γενιάς όχι των 700, αλλά των 300 και 350 € και ανήκει στο κίνημα «Μπλόκο των Δυτικών συνοικιών της Αθήνας».

Ενώ ομόφωνα θέλαμε αυτούς τους υποψηφίους, δεν μπορέσαμε τελικά να τους συμπεριλάβουμε στις λίστες μας, γιατί η Βέρα Αρμένη είναι 23 ετών, ο Γιώργος Τσουρούτας είναι 20 ετών και ο Λουκάς Γιαννακίτσας είναι 20 ετών επίσης.

Εμείς θεωρούμε ότι αυτό είναι μια προσβολή προς τη νέα γενιά. Σε άλλες χώρες της Ε.Ε. η ηλικία του εκλέγεσθαι ξεκινάει από τα 18 έτη. Δανία 18, Γερμανία 18, Ισπανία 18, Ολλανδία 18, Αυστρία 18, Πορτογαλία 18, Φινλανδία 18, Σουηδία 18. Η Ελλάδα, με βάση τις συνταγματικές ρυθμίσεις που υπάρχουν -συναινετικές ανάμεσα στα δύο κόμματα- έχει την μεγαλύτερη ηλικία του εκλέγεσθαι και σημαίνει ότι συνταγματικά έχει τη μικρότερη εμπιστοσύνη στη νέα γενιά. Πώς μπορεί κάποιος να είναι Βαλκανιονίκης και πρωταθλητής Ανδρών και να μην μπορεί να έχει το δικαίωμα του εκλέγεσθαι. Πώς μπορεί κάποια να πρωταγωνιστεί, μαζί με πολλούς άλλους φοιτητές, στο κίνημα το οποίο σφράγισε τις πολιτικές εξελίξεις, οδήγησε τη συνταγματική αναθεώρηση στο καλάθι των αχρήστων και να μην έχει το δικαίωμα του εκλέγεσθαι. Πώς μπορεί ένας νέος, δραστήριος κοινωνικά και ο οποίος δουλεύει για να μπορέσει να ζήσει και να μην έχει το δικαίωμα του εκλέγεσθαι.

Εμείς ζητάμε τη στήριξη από τη νέα γενιά στην προσπάθειά μας να προωθηθούν οι θεσμικές εκείνες αλλαγές που θα καθιερώσουν και στην Ελλάδα το δικαίωμα του εκλέγεσθαι από τα 18.»

ΒΕΡΑ ΑΡΜΕΝΗ: «Μετά και τα τελευταία ζητήματα με τις φωτιές και το τεράστιο περιβαλλοντικό ζήτημα που έρχεται στην επικαιρότητα, ενώ έχει προκύψει -νομίζω- στη χώρα μας εδώ και χρόνια, το να στρατευθεί κάποιος με τον Συνασπισμό και την Αριστερά νομίζω ότι είναι μια επιλογή λογικής και αξιοπρέπειας. Νομίζω ότι ο καθένας, αν παρακολουθήσει λίγο το πώς εξελίσσεται ο πολιτικός διάλογος στην τηλεόραση και στις εφημερίδες, βλέπει ότι η ποιότητα του πολιτικού λόγου και αυτά που συζητιούνται ακόμη και μετά απ΄ αυτό το πραγματικά τραγικό γεγονός -που θεωρούσαμε ότι έπρεπε να τους εγκαλέσει όλους τουλάχιστον στη σοβαρότητα- ότι η Αριστερά αυτή τη στιγμή έχει να παίξει έναν πάρα πολύ σημαντικό ρόλο, που έχει να κάνει κατ΄ αρχήν με τον ορθό λόγο και την αξιοπρέπεια.»

Γ.ΤΣΟΥΡΟΥΤΑΣ: «Θα ήθελα να δηλώσω ότι στην εποχή που ζούμε θεωρείται ότι ένας άνθρωπος καταφέρνει πράγματα μετά τα 25-30. Εμείς αποδεικνύουμε το αντίθετο, αν και δεν μας δίνεται το δικαίωμα να μπούμε στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ. Θα προσπαθήσουμε να το καταφέρουμε αλλιώς, μέσα από τους αγώνες μας.»

Λ.ΓΙΑΝΝΑΚΙΤΣΑΣ: «Κι εγώ με τη σειρά μου θα ήθελα να εκφράσω την αδικία που νιώθω σαν νέος άνθρωπος επειδή δεν μου δίνεται το δικαίωμα να συμμετάσχω ενεργά στις εκλογές και να δυναμώσω τη φωνή μου και να δυναμώσει η φωνή της νεολαίας. Αλλά, όπως βλέπουμε όλοι, η νεολαία πάντα ήταν ένα σώμα σ΄ αυτή την κοινωνία που πάντα αντιστεκόταν, πάντα μιλούσε κι έκανε την πιο ενεργή αντιπολίτευση που μπορούσε να υπάρξει. Έτσι βλέπουμε ότι είναι φυσικό να αποδυναμώνουν τη φωνή μας, αλλά με τον ΣΥΡΙΖΑ πιστεύουμε ότι δυναμώνει η φωνή μας περισσότερο και κάνουμε προσπάθειες για να ακούγεται η φωνή μας γενικά.»

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

- Για δημοσκόπηση MRB

ΑΛ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ: Έχω ξαναπεί ότι δεν σχολιάζω τις δημοσκοπήσεις. Είναι γνωστό αυτό. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η πολιτική δύναμη που πηγαίνει σ΄ αυτές τις εκλογές με το μέτωπο ψηλά. Γιατί μίλησε για τις πυρκαγιές, για τα δάση, έκανε θόρυβο γι αυτά, πήρε πρωτοβουλίες γι αυτά και πιστεύουμε ότι αυτό θα εκτιμηθεί από όλη την κοινωνία.

- Για τις ασύμμετρες απειλές

Κάπου πρέπει να μπει μια τελεία. Διότι η κυβέρνηση, αξιοποιώντας και τις θέσεις του ΚΚΕ, του ΛΑΟΣ και της Δημοκρατικής Αναγέννησης για οργανωμένο σχέδιο, ξεκίνησε με τους υπαινιγμούς του Πρωθυπουργού ότι δεν μπορεί όλα αυτά να είναι τυχαία, να είναι συμπτώσεις. Προχώρησε στην υιοθέτηση της άποψης του ΚΚΕ, του ΛΑΟΣ και της Δημοκρατικής Αναγέννησης για οργανωμένο σχέδιο και βέβαια έδωσε το δικό της περιεχόμενο για την ασύμμετρη απειλή, με μια εκδοχή που παρουσίασε και η κυρία Μπακογιάννη και ο κ. Κακλαμάνης και άλλα στελέχη.

Είναι προσβολή γι αυτή τη νέα γενιά να αναζητούνται υπεύθυνοι στους νέους ανθρώπους. Είναι προσβολή αυτό που έκανε η Υπουργός Εξωτερικών, δηλαδή το ότι είπε ότι οι ίδιοι που έκαιγαν την Αθήνα, έκαψαν όλη την Ελλάδα. Ουσιαστικά λέει ότι αυτοί που δημιούργησαν το κίνημα για το άρθρο 16 είναι υπεύθυνοι για τις πυρκαγιές. Και κοινωνικά, αποδίδοντας τις πυρκαγιές ως εκδηλώσεις κάποιου βίαιου τμήματος της νεολαίας των 300 €, της ανεργίας, της εξορίας από το σχολικό σύστημα, των υποβαθμισμένων Πανεπιστημίων, στρέφεται ενάντια σ΄ αυτή τη νέα γενιά. Και πολιτικά επαναλαμβάνονται τα σενάρια τύπου κουκουλοφόρων, που τα είδαμε να στρέφονται ιδιαίτερα ενάντια στον Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Θα ήθελα να πω στον κ. Καραμανλή, την κα Μπακογιάννη, τον κ. Κακλαμάνη και τον κ. Πολύδωρα: Ως εδώ. Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτός ο δρόμος ο οποίος οδηγεί τελικά σε βρώμικες εκλογές. Όχι μόνο γιατί έχουμε να κάνουμε με μια κυβέρνηση επικοινωνίας. (Έχουμε πει πολλές φορές ότι στο χρόνο επιλογής των εκλογών είναι ο κ. Λούλης Πρωθυπουργός και όχι ο κ. Καραμανλής). Αλλά, ακόμη χειρότερα, οδηγεί σε εκλογές οι οποίες έχουν στοιχεία ανησυχίας. Η ίδια η κυβέρνηση, πέρα από τις κινητοποιήσεις και τις εντυπώσεις με την ΕΥΠ και άλλους μηχανισμούς κ.λπ., εάν πάρουμε στα σοβαρά -και το παίρνω- το δημοσίευμα σημερινής απογευματινής εφημερίδας, άρχισε να χρησιμοποιεί πλαστά στοιχεία, δηλαδή δείχνοντας επί ώρες από τις τηλεοράσεις ως εμπρηστές ανθρώπους που, κατά την εφημερίδα αυτή, ανήκαν σε μια συνολική ομάδα πολιτών οι οποίοι εθελοντικά προσέτρεξαν για να σβήσουν την πυρκαγιά στον Υμηττό.

Εμείς λέμε ως εδώ. Προσοχή. Δεν θα αντικαταστήσουν τον κ. Λούλη με κανέναν λοχαγό της αντιτρομοκρατικής ή με τμηματάρχη της ΕΥΠ. Είναι στο παρά πέντε του να χρησιμοποιήσει ακόμα και την προβοκάτσια και δεν θα την αφήσουμε να το κάνει αυτό.

- Για τον όρο «νονό» για τον κ. Κ. Καραμανλή

Χρησιμοποίησα τον όρο. Ξέρετε πώς έγινε η συζήτηση. Έγινε μια μεταφορά σε κινηματογραφικά έργα. Κάναμε θόρυβο. Μερικοί θεωρούσαν αδικαιολόγητο το θόρυβο. Γιατί κάνει τόσο θόρυβο ο ΣΥΡΙΖΑ; Και λέμε κάτι τώρα -κάτι που το λέγαμε και τότε, αλλά τώρα έγινε κατανοητό- λέμε σ΄ όλους ότι όλον αυτόν τον θόρυβο μέσα στη Βουλή τον κάναμε, γιατί θέλαμε ο Πρωθυπουργός και η κυβέρνηση να μας απαντήσουν και να πάρουν όλα εκείνα τα μέτρα που χρειάζονταν για την πυροπροστασία στη χώρα μας, πριν φτάσουμε σ΄ αυτή την καταστροφή. Δεν εξαντλήσαμε την ένταση και τις οξείες εκφράσεις, όταν χρειάζονταν, για να πούμε, όπως έκανε η αξιωματική αντιπολίτευση, ότι η κυβέρνηση έχει περισσότερα διεφθαρμένα στελέχη απ΄ όσα η κυβέρνηση κατηγορεί την αξιωματική αντιπολίτευση. Εμείς χρησιμοποιήσαμε αυτή την οξύτητα για να αναδείξουμε ένα κύριο ζήτημα. Δυστυχώς πια είναι αργά να το καταλάβουμε όλοι αυτό.

- Για την επιστολή στους πολιτικούς αρχηγούς

Έχω υπομονή. Έχουν επιβαρημένο πρόγραμμα σίγουρα. Πιστεύω ότι θα απαντήσουν. Ζητάμε συγκεκριμένες δεσμεύσεις εκεί, για το άρθρο 24. Ζητάμε να καταργηθούν δύο νόμοι του ΠΑΣΟΚ. Ο ένας είναι το 1998, που δημιούργησε το θεσμικό πλαίσιο που οδηγεί σ΄ αυτή την πλήρη ανικανότητα συντονισμού των δυνάμεων πυρόσβεσης. Ο άλλος είναι του 2003, ο οποίος αμφισβητεί τους δασικούς χάρτες και δίνει στον καθένα τη δυνατότητα να κάνει προσφυγές ενάντια στο δημόσιο χαρακτήρα των δασών μας.. Έχει προτάσεις να έχουμε την Ολυμπία έτοιμη για να γίνει η αφή της Φλόγας για την τελετή στο Πεκίνο, αξιοποιώντας τη συνδρομή της ΔΟΕ, της ΟΥΝΕΣΚΟ, του ΟΗΕ, της Ε.Ε. κ.λπ.

Θέλω να ελπίζω ότι θα πάρω απάντηση και απ΄ αυτούς που δεν θέλανε τη συνάντηση των πολιτικών αρχηγών -προτείνω κάποια μέτρα κοινής δέσμευσης- και πολύ περισσότερο βέβαια απ΄ αυτούς που θέλανε τη συνάντηση των πολιτικών αρχηγών.

Σήμερα πληροφορηθήκαμε από blogger ότι δημοσιεύτηκε και κυκλοφόρησε στο φύλλο της Εφημερίδας της Κυβέρνησης -η δημοσίευση είναι κάπου 23 Ιουλίου του 2007, η κυκλοφορία βέβαια γίνεται αργότερα- αυτό το επαίσχυντο κείμενο, το οποίο στηρίζεται σε απόφαση του Περιφερειάρχη της Ν.Δ., με αξιοποίηση νόμου του 2003 του ΠΑΣΟΚ, όπου 61 στρέμματα από την Πάρνηθα, γύρω από το Καζίνο, εξαιρούνται από την αναδάσωση.

Κατά τα άλλα, το δάσος θα μείνει δάσος, όπως λένε και οι δύο.

- Για την πολιτική δραστηριότητα κομμάτων της Αριστεράς μετά την εθνική τραγωδία

Εγώ μπορώ να σας απαντήσω για μας. Πάμε με το μέτωπο ψηλά, γιατί συνεχίζουμε μια μάχη για την Οικολογία, την οποία τη δίναμε πριν το καλοκαίρι, όταν άλλοι ασχολούνταν με τα ομόλογα κι όταν ΜΜΕ ασχολούνταν με τα ομόλογα. Κι όταν οι τοποθετήσεις του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς μπαίνανε με τρεις σειρές κάπου, δίπλα στα φαρμακεία. Και να σας πω και κάτι. Κάνουμε έναν προεκλογικό αγώνα με εντιμότητα και θα τον τελειώσουμε με εντιμότητα. Δεν θα χρησιμοποιούμε, όπως κάνει η κυβέρνηση, ΜΜΕ παρουσιάζοντας δήθεν μέτρα των διαφόρων κυβερνητικών επιτροπών και έχοντας επί ώρες τον κυβερνητικό εκπρόσωπο στις οθόνες.

Αυτή είναι η διαφορά μας. Ότι η εκλογική μας μάχη είναι οικολογική μάχη κι ότι είναι έντιμη μάχη.

• Οι υποψηφιότητες του ΣΥΡΙΖΑ ανά εκλογική περιφέρεια. Τα πρώτα στατιστικά στοιχεία των ψηφοδελτίων.

To Γραφείο Τύπου

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΥΡΙΖΑ ΝΟΜΟΥ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

- Φταίει το ζαβό το ριζικό μας;
- Φταίει ο Θεός που μας μισεί;

Αυτές τις ώρες της τραγωδίας, αισθανόμαστε, μαζί με όλη την κοινωνία, οδύνη: για την απώλεια ανθρώπινων ζωών, για το δασικό πλούτο της χώρας και τις αγροτικές καλλιέργειες που καταστράφηκαν, για τα ζώα που αφανίστηκαν, τα σπίτια και τις περιουσίες που χάθηκαν.

Η προκήρυξη εκλογών μέσα στον Αύγουστο από την κυβέρνηση της Ν.Δ., με την προσχηματική επίκληση εθνικών θεμάτων και με την ουσιαστική συμφωνία του ΠΑΣΟΚ, που δεν έπαψε ούτε στιγμή να τις ζητά, εξανέμισε και τις ελάχιστες δυνατότητες του κρατικού μηχανισμού να προστατεύσει την ανοχύρωτη χώρα μας.

Η κυβέρνηση, αρχικά, φόρτωσε, αποκλειστικά, τις φωτιές στη ζέστη και τον δυνατό αέρα υποτιμώντας την νοημοσύνη των πολιτών. Η ζέστη και ο αέρας δεν εξηγούν το γιατί σε κάθε προεκλογικό καλοκαίρι οι καμένες δασικές εκτάσεις πολλαπλασιάζονται. Στη συνέχεια κι ενώ η κατάσταση εξελίχθηκε σε τραγωδία, δε δίστασε να προσβάλλει την κοινή νοημοσύνη, με την ανόητη επικοινωνιακού χαρακτήρα ενέργειά της να εμπλέξει στις έρευνες την αντιτρομοκρατική και την ΕΥΠ, προσπαθώντας να πείσει ότι πίσω από την καταστροφή βρίσκεται κάποιο σκοτεινό σχέδιο και όχι η δική της πολιτική για τα δάση.

Η κυβέρνηση οφείλει ν΄ απαντήσει θετικά στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, για έκτακτη σύγκληση του Συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών, προκειμένου, να καταλήξει σε συμφωνίες σχετικά με τον τρόπο διεξαγωγής του προεκλογικού διαλόγου- με σεβασμό σε όλους αυτούς που έχασαν ζωές και περιουσίες και την καταστροφή της φυσικής κληρονομιάς του τόπου μας- αλλά και την ανάληψη δεσμεύσεων, από όλα τα κόμματα, ανεξάρτητα από το τι είδους κυβέρνηση θα σχηματιστεί, σχετικά με ουσιαστικές αλλαγές στην προστασία του περιβάλλοντος, στη διαφύλαξη του δασικού πλούτου, στην αποτροπή της καταπάτησης και της οικοπεδοποίησης.

Οι δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς και οι δυνάμεις της οικολογίας, έχουν, έγκαιρα, θέσει τις βασικές αρχές για μια άλλη αντιμετώπιση του δασικού μας πλούτου και γενικότερα των δημόσιων χώρων (μη αναθεώρηση του άρθρου 24 του Συντάγματος, δημοσίευση δασικών χαρτών, ενιαίος φορέας δασοπροστασίας), αρχές που βρίσκονται σε πλήρη αντιδιαστολή με την πολιτική των δυνάμεων της δικομματικής συναίνεσης, Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ.

Πρέβεζα 28 Αυγούστου 2007

Γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟΥ ΤΟΥ «ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ» ΝΟΜΟΥ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

ΠΡΟΚΛΗΣΗ

Σας καλούμε στην παρουσίαση του ψηφοδελτίου του « ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ » (ΣΥΡΙΖΑ) που θα γίνει στο ξενοδοχείο «PREVEZA CITY» την Τετάρτη 29 Αυγούστου 2007 και ώρα 13.00 .

Πρέβεζα, 28 Αυγούστου 2007

Η ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΥΡΙΖΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΣΤΗΝ ΠΡΕΒΕΖΑ

Από την επίσκεψη του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ στο Νοσοκομείο Πρέβεζας. Διακρίνεται ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέκος Αλαβάνος μεταξύ των υποψηφίων Βουλευτών του Ν. Πρέβεζας Σπύρο Βελέντζα και Σπύρο Παγκράτη.

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΜΠΡΗΣΜΟΥΣ

Στην αρχή έλεγε ότι τις βάζει η αντιπολίτευση.
Τώρα που η κατάσταση χειροτέρεψε κρύβεται πίσω από τις «κλιματικές αλλαγές», επικαλείται θεωρίες για «οργανωμένο σχέδιο» και επικαλείται την ανάγκη «εθνική συνεννόησης».

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΕΝ ΚΡΥΒΕΤΑΙ

• Οι κλιματικές αλλαγές δεν είναι δικαιολογία για την ανυπαρξία περιβαλλοντικής πολιτικής. Αντίθετα απαιτούν αυστηρά μέτρα για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος – μέτρα που η κυβέρνηση αρνείται να πάρει.
• Οι εμπρησμοί στα δάση πολλαπλασιάζονται προεκλογικά, όταν υπάρχει υπόσχεση για αποχαρακτηρισμούς. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με κλιματικές αλλαγές.
• Η επίκληση «οργανωμένου σχεδίου», χωρίς καμία ένδειξη, είναι επικοινωνιακός λαϊκισμός. Η κυβέρνηση προσπαθεί να εμφανιστεί ως θύμα, για να συγκαλύψει τις ευθύνες της και να καταστείλει τις φωνές κριτικής.
• Όταν ο εμπρησμός είναι καθιερωμένη και αποτελεσματική πρακτική για να καταπατηθεί ένα δάσος, δεν χρειάζεται κάποιο «οργανωμένο σχέδιο» για να μπει η φωτιά.
• Εθνική συνεννόηση σημαίνει ένα πράγμα: Να αναγνωριστούν έμπρακτα οι ευθύνες, για μια πολιτική που έχει καταστήσει τον δασικό μας πλούτο ανοχύρωτο απέναντι σε κάθε λογής οικονομικά συμφέροντα:
  

με την αναθεώρηση του άρθρου 24
με την απόπειρα νομιμοποίησης αυθαιρέτων στη Bουλή
με τους διαρκείς αποχαρακτηρισμούς καμένων δασικών εκτάσεων
με τους δασικούς χάρτες που δεν έχουν εκδοθεί και την απουσία δασικού και εθνικού κτηματολογίου

ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΘΕΙ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 24

ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΟΥΝ ΟΙ ΔΑΣΙΚΕΣ ΕΚΤΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΠΑΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ «ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ».

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΜΕ ΤΑ ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΡΔΗ

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ για τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού

Με το διάγγελμά του, ο Πρωθυπουργός προσπαθεί να συγκαλύψει τις κυβερνητικές ευθύνες, επικαλούμενος οργανωμένο σχέδιο εμπρησμών.

Η κυβέρνηση ήξερε ότι φέτος έχουμε ένα δύσκολο καλοκαίρι. Όλα τα προεκλογικά καλοκαίρια είναι δύσκολα. Αυτή τη φορά όμως, από τις αρχές Μαΐου ως τα τέλη Ιουλίου είχαμε ξεπεράσει ήδη κάθε προηγούμενο, με 4.000 πυρκαγιές σε όλη τη χώρα. Αντί να προετοιμαστεί για την αντιμετώπιση αυτής της πρωτοφανούς οικολογικής καταστροφής, η κυβέρνηση επέλεξε να ξεκινήσει την προεκλογική περίοδο μέσα στον Αύγουστο, για να μην εκτεθεί με το πόρισμα Ζορμπά και τον προϋπολογισμό.

Αυτό που προέχει τώρα είναι να αντιμετωπιστεί η καταστροφή. Δεν είναι ώρα να αποδοθούν ευθύνες. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν, ούτε ότι μπορούν να κρυφτούν πίσω από σενάρια συνομωσίας.

Έκτακτη σύγκληση του Συμβουλίου πολιτικών αρχηγών ζητά ο Αλέκος Αλαβάνος

Ο Πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Αλαβάνος, κατά την επίσκεψή του στο Νοσοκομείο του Πύργου, όπου επισκέφθηκε νοσηλευόμενους τραυματίες από εγκαύματα και αναπνευστικά προβλήματα, έκανε την εξής δήλωση:

«Πρώτον. Οι λέξεις είναι ξύλινες για να περιγράψουν τέτοιο σπαραγμό. Συμπαραστεκόμαστε σε όλους. Συμπαραστεκόμαστε ακόμη στους πυροσβέστες, δασοπυροσβέστες εθελοντές που δίνουν με αυτοθυσία τη μάχη στην Ηλεία και σε ολόκληρη τη χώρα.

Δεύτερον. Είναι ημέρα πένθους σήμερα. Αλλά πρέπει να είναι και ημέρα μνήμης. Δεν πρέπει να σβήσουμε από τα μάτια μας τις εικόνες της καταστροφής, ούτε από τα αυτιά μας τις κραυγές της απόγνωσης, για να γίνουν όλες εκείνες οι μεγάλες αλλαγές ώστε να μην επαναληφθούν πια τέτοιες τραγωδίες. Η καταστροφή έχει βέβαια βιβλικές διαστάσεις, δεν οφείλεται όμως ούτε στο Θεό ούτε στη φύση, αλλά υπάρχουν μεγάλες ανθρώπινες ευθύνες για την προστασία και της ανθρώπινης ζωής και του περιβάλλοντος.

Τρίτο. Δέχτηκα πολλές παρεμβάσεις πολιτών για το ενδεχόμενο αναβολής των εκλογών. Επικοινώνησα με το συνταγματολόγο κ. Μανιτάκη. Το Σύνταγμα προβλέπει αναβολή των εκλογών και επανασύσταση της διαλυθείσης Βουλής μόνο σε περίπτωση πολέμου. Αυτά είναι τα δεδομένα σε σχέση με τις εκλογές που δεν θα έπρεπε να είχαν επισπευσθεί με αυτό τον τρόπο και να βρεθεί ο κρατικός μηχανισμός ακόμη περισσότερο αποπροσανατολισμένος από την πυροπροστασία, σε μια περίοδο μάλιστα υψηλότατου κινδύνου.

Τέταρτο. Ζητάω πάλι, όπως και στην περίπτωση της πτώσης του Κάνατνερ στην Εύβοια, την κατεπείγουσα συνάντηση των πολιτικών αρχηγών. Τη ζητάω από τον πρωθυπουργό. Τη ζητάω από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για αύριο Κυριακή ή για την Δευτέρα. Η σύγκλιση του Συμβουλίου Πολιτικών αρχηγών θα πρέπει:

- Να καταλήξει σε συμφωνίες σχετικά με τον τρόπο διεξαγωγής του προεκλογικού διαλόγου, με σεβασμό σε όλους αυτούς που έχασαν ζωές και περιουσίες και τη φυσική κληρονομιά του τόπου μας και με τρόπο ώστε και ο κρατικός μηχανισμός και οι πολίτες να έχουν πλήρη ετοιμότητα για την αντιμετώπιση του ενδεχομένου των πυρκαγιών δεδομένου ότι μέχρι και μετά τις εκλογές θα είμαστε σε περίοδο ψηλού κινδύνου.

- Να υπάρξουν δεσμεύσεις όλων των κομμάτων, ανεξάρτητα από το τι είδους κυβέρνηση θα σχηματιστεί, σχετικά με ουσιαστικές αλλαγές στην προστασία του περιβάλλοντος, στη διαφύλαξη του δασικού πλούτου, στην αποτροπή της καταπάτησης και της οικοπεδοποίησης. Αυτό σήμερα είναι μια απαίτηση όλων των συμπολιτών μας. Και είναι δυνατόν στη βάση του ομόφωνου διακομματικού πορίσματος της βουλής

- Να υπάρξει ένας κατεπείγον σχεδιασμός προστασίας και διάσωσης ορεινών και ημιορεινών οικισμών αλλά και αστικών περιοχών δίπλα σε δάση που σήμερα δυστυχώς δεν υπάρχει δεδομένου ότι και οι τρεις εβδομάδες μέχρι τις εκλογές είναι υψηλής επικινδυνότητας.

Για τις ασυγχώρητες πολιτικές ευθύνες θα μιλήσουμε την κατάλληλη στιγμή.»

Η αναθεώρηση του άρθρου 24 καίει τα δάση

Για μια ακόμα φορά, ο δασικός πλούτος της χώρας βρίσκεται στο έλεος των πυρκαγιών. Στην Αρεόπολη υπάρχουν πληροφορίες για νεκρούς, ενώ η πόλη εκκενώνεται. Σε ολόκληρη την χώρα, μεγάλες δασικές εκτάσεις καίγονται ανεξέλεγκτα.

Η κυβέρνηση φορτώνει συστηματικά τις φωτιές στην ζέστη και τον δυνατό αέρα υποτιμώντας την νοημοσύνη των πολιτών. Η ζέστη και ο αέρας δεν εξηγούν το γιατί σε κάθε προεκλογικό καλοκαίρι οι καμένες δασικές εκτάσεις πολλαπλασιάζονται.

Η πραγματικότητα είναι ότι τόσο η υπεσχημένη αναθεώρηση του άρθρου 24 του συντάγματος, όσο και οι απόπειρες προεκλογικής νομιμοποίησης των αυθαιρέτων, ενθαρρύνουν κάθε λογής εμπρηστές, καταπατητές και οικοπεδοφάγους, οι οποίοι επιβουλεύονται με κάθε μέσον τον δασικό μας πλούτο.

Καλά θα κάνει λοιπόν ο κ. Καραμανλής να αφήσει τις γενικόλογες διακηρύξεις περιβαλλοντικής ευαισθησίας, τις οποίες συνηθίζει τελευταία για λόγους τηλεοπτικών εντυπώσεων, και να δεσμευτεί τώρα, ότι το άρθρο 24 που προστατεύει τα δάση και τις δασικές εκτάσεις δεν θα αναθεωρηθεί. Όσο ο κ. Καραμανλής δεν δεσμεύεται τώρα για την εξαίρεση του άρθρου 24 από την Συνταγματική Αναθεώρηση, αναλαμβάνει ακέραιη την ευθύνη για την οικολογική καταστροφή που συντελείται σε ολόκληρη την Ελλάδα. Αν η κυβέρνηση εξακολουθήσει να κρύβεται πίσω από το δάχτυλό της, μπροστά σε αυτή την τρομακτική κατάσταση, οι πολίτες οφείλουν να βγάλουν τα συμπεράσματά τους.

Κλιμάκιο του ΣΥΡΙΖΑ στη Ζαχάρω - Δήλωση Π. Τριγάζη

Από χθες το βράδυ οι δυνάμεις του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς στο νομό Ηλείας βρέθηκαν στη Ζαχάρω, στη δοκιμαζόμενη από τις φωτιές περιοχή.

Από τις πρώτες ώρες, κλιμάκιο του ΣΥΡΙΖΑ από τους Πάνο Τριγάζη, υποψήφιο στο Νομό Ηλείας, τα τοπικά στελέχη Δημήτρη Μπαξεβανάκη και Βασίλη Μανταράκη και τον συνδικαλιστή Ζώη Πέπε ήταν στις πληγείσες περιοχές, εκδηλώνοντας την συμπαράσταση τους στους σκληρά δοκιμαζόμενους κατοίκους. Συναντήθηκαν με τον Δήμαρχο Ζαχάρως Πανταζή Χρονόπουλο και τον Δήμαρχο Πύργου Μάκη Παρασκευόπουλο.

Από το Δημαρχείο της Ζαχάρως ο Πάνος Τριγάζης έκανε την ακόλουθη δήλωση:
Η Ολυμπία έγινε Χιροσίμα. Πρόκειται για ολοκαυτώματα χωρίς προηγούμενο.

Χάθηκαν δεκάδες ανθρώπινες ζωές. Η αλληλεγγύη μας είναι αμέριστη στις οικογένειες τους. Ματώνει η ψυχή μας μπροστά στη βιβλική καταστροφή. Είμαι συγκλονισμένος βλέποντας τη γενέτειρα μου Μίνθη σε πύρινο κλοιό. Οι άνθρωποι είναι εντελώς ανυπεράσπιστοι απέναντι στην επέλαση της φωτιάς.

Ανύπαρκτα, όπως αποδείχτηκε είναι τα μέτρα πρόληψης, ανεπαρκέστατα τα μέσα δασοπυρόσβεσης. Έχουμε ζητήσει από καιρό περισσότερα πυροσβεστικά αεροπλάνα και λιγότερα F-16. Κάποτε πρέπει να αλλάξουν οι προτεραιότητες σ’αυτό τον τόπο. Οι δασοκτόνες πολιτικές πρέπει να ανατρέπουν. Επισκεπτόμενος την Ζαχάρω ο Πρωθυπουργός θα έπρεπε να είχε κάνει τη δήλωση ότι αποσύρει την τροποποίηση του άρθρου 24 του Συντάγματος.

Οδύνη και οργή

Αυτές τις δύσκολες ώρες της εθνικής τραγωδίας η κοινωνία πλημμυρίζει από αισθήματα οδύνης και οργής. Οδύνη για την απώλεια ανθρώπινων ζωών, τον δασικό πλούτο της χώρας και τις αγροτικές καλλιέργειες που καταστράφηκαν, τα ζώα που αφανίστηκαν, τα σπίτια και τις περιουσίες που χάθηκαν.

Οργή γιατί η κυβέρνηση της ΝΔ προφυλαγμένη στις κλιματιζόμενες αίθουσες του Μαξίμου, διέθεσε τις ελάχιστες δυνάμεις του ήδη διαλυμένου κρατικού μηχανισμού για τον ένα και μοναδικό στόχο της: Την εκ νέου νομή της εξουσίας.

Η κυβέρνηση αγνοώντας το γεγονός ότι αυτό το καλοκαίρι ζούμε μια πρωτοφανή οικολογική καταστροφή έσπευσε να προκηρύξει εκλογές πάνω στην καμένη γη, στο όνομα της Συνταγματικής αναθεώρησης, δηλαδή της αναθεώρησης του άρθρου 24, κλείνοντας το μάτι σε κάθε λογής καταπατητές, εμπρηστές και οικοπεδοφάγους.

Ακόμα πιο προσβλητική για την κοινή νοημοσύνη, αυτές τις τραγικές στιγμές, είναι η ανόητη επικοινωνιακού χαρακτήρα ενέργεια της κυβέρνησης να εμπλέξει στις έρευνες την αντιτρομοκρατική και την ΕΥΠ, προσπαθώντας να πείσει ότι πίσω από την καταστροφή βρίσκεται κάποιο σκοτεινό σχέδιο και όχι η δική της πολιτική για τα δάση.

Ο επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ, Γιάννης Μπανιάς, δήλωσε:
Είμαστε συγκλονισμένοι από τη νέα τραγωδία, τις δεκάδες νεκρούς και τραυματίες και την ανυπολόγιστη οικολογική καταστροφή.

Η πύρινη λαίλαπα, που αφανίζει ανθρώπινες ζωές, τον φυσικό πλούτο και τις περιουσίες των πολιτών έχει πολιτικούς και ηθικούς αυτουργούς. Η προκήρυξη εκλογών μέσα στον Αύγουστο από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με την ουσιαστική συμφωνία του ΠΑΣΟΚ, εξανέμισε και τις ελάχιστες δυνατότητες του κρατικού μηχανισμού να προστατεύσει την ανοχύρωτη χώρα μας.

Φτάνει πια σ’ αυτή την ανάλγητη και εγκληματική πολιτική.

Τα θερμά μας συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων.

ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΚΟΥ ΑΛΑΒΑΝΟΥ ΣΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ ΚΑΙ ΤΗ ΛΕΥΚΑΔΑ

Την Πέμπτη και την Παρασκευή, 23 και 24 Αυγούστου 2007, θα περιοδεύσει στην Ήπειρο και τη Λευκάδα ο Πρόεδρος του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς Αλέκος Αλαβάνος.
Συγκεκριμένα, την Πέμπτη στην Άρτα και τα Ιωάννινα και την Παρασκευή το πρωί στη Λευκάδα.
Στην Πρέβεζα, ο Αλέκος Αλαβάνος, στη 1:30 το μεσημέρι, θα περιοδεύσει στην Κεντρική Αγορά και το πεζόδρομο της παραλίας και στη συνέχεια θα μεταβεί στο Νοσοκομείο, όπου θα έχει συνάντηση με τον Ιατρικό Σύλλογο Πρέβεζας, τους αντιπροσώπους της Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείων Ηπείρου, το σύλλογο των εργαζομένων του Νοσοκομείου και αντιπροσωπεία του ΕΚΑΒ Πρέβεζας.

Πρέβεζα 22 Αυγούστου 2007
Γραφείο Τύπου του ΣΥ.ΡΙΖ.Α ΠΡΕΒΕΖΑΣ

«ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ ΣΗΜΕΡΑ,ΖΗΣΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ»

Μ’ αυτό το κεντρικό σύνθημα, πραγματοποιήθηκε, στον πεζόδρομο της Λαϊκής Αγοράς στην Πρέβεζα, την Παρασκευή 17 Αυγούστου 2007, το 1ο Φεστιβάλ της νεολαίας του Συνασπισμού.
Στην εκδήλωση μίλησαν, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του Συνασπισμού και ο Δημήτρης Τζανακόπουλος, Γραμματέας της νεολαίας του Συνασπισμού.

Το Φεστιβάλ, τονίστηκε, συνέπεσε να γίνει σήμερα, ημέρα προκήρυξης των βουλευτικών εκλογών.

Η νεολαία, που όλα αυτά τα χρόνια βρέθηκε στο στόχαστρο «μεταρρυθμίσεων» και αγωνίστηκε ενάντια σε πολιτικές που περιόριζαν τα δικαιώματά της: «μεταρρύθμιση» Αρσένη και Κουτσίκου, ευέλικτες σχέσεις εργασίας και χωρίς ασφαλιστικά δικαιώματα, προσπάθεια ιδιωτικοποίησης της ανώτατης εκπαίδευσης και κατάργησης του άρθρου 16 του Σ, διαχωρισμός παλιών και νέων εργαζομένων, καταστολή,
θα δώσει τη μάχη των εκλογών από τις τάξεις του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.
Την παράσταση έκλεψαν μαθητικά συγκροτήματα της πόλης μας, που με χιούμορ, κέφι και ζωντάνια, για δύο (2) περίπου ώρες, έπαιξαν και τραγούδησαν γνωστές επιτυχίες, αλλά και δικές τους δημιουργίες.
Σε όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης έντονη ήταν η συμμετοχή της νεολαίας της πόλης μας.

Γραφείο Τύπου της Ν.Ε. Συνασπισμού Πρέβεζας

«ΔΩΣΤΕ ΧΩΡΟ ΣΤΟΥΣ ΠΕΖΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΔΗΛΑΤΕΣ»

Με κεντρικό σύνθημα «Δώστε χώρο στους πεζούς και τους ποδηλάτες» και με πρωτοβουλία του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ) , πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Πέμπτης 16.8.2007, πορεία από ποδηλάτες στους κεντρικούς δρόμους της πόλης μας.
Τονίζοντας οι διοργανωτές το σοβαρό κυκλοφοριακό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Πρέβεζα- ιδίως τους καλοκαιρινούς μήνες -, την κατάληψη των πεζοδρόμων από επιχειρήσεις, την έλλειψη ποδηλατοδρόμων αλλά και την απαράδεκτη συνήθεια πολλών να μετακινούνται για ασήμαντη αφορμή με το αυτοκίνητο, είχαν σαν στόχο να ευαισθητοποιήσουν όλους τους πολίτες έτσι που να σταματήσει η αδιαφορία για την ποιότητα της ζωής τους .



Με συνθήματα που φώναζαν και αναγραφόταν σε πικέτες που έφεραν πάνω τους , όπως : «Αφήστε το αυτοκίνητο στο σπίτι» «Στο ποδήλατο λέμε ΝΑΙ» «Δώστε χώρο στους πεζούς και τους ποδηλάτες και όχι στα τζιπάκια και τους τεχνοκράτες» κ.α., διέσχισαν την Λεωφόρο Ειρήνης από το Φόρο μέχρι το τέρμα της ,τον πεζόδρομο της παραλίας και την κεντρική αγορά. Κατά την πορεία επιδοκιμάσθηκαν, με χειροκροτήματα και επευφημίες, από πολλούς κατοίκους.

Eνωτικά και αριστερά! - H σύνοψη της διακήρυξης του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς, όπως εκδόθηκε σε φυλλάδιο

1. Αντιμεταρρυθμίσεις, «ανάπτυξη» και κρυφή ατζέντα

Στην σημερινή εποχή, οι συνθήκες ζωής και δουλειάς των ανθρώπων καθορίζονται από τον καταναγκασμό την «ελεύθερης αγοράς» όπως κομψά ονομάζεται ο νεοφιλελευθερισμός. Πίσω από ρητορείες και κομψά φραστικά σχήματα, το σχέδιο του νεοφιλελευθερισμού είναι ένα: να περάσουν όλες η πλευρές της κοινωνικής ζωής κάτω από τον έλεγχο του κέρδους, δηλαδή στα χέρια μεγάλων εταιρειών. Αυτό είναι κάτι που διακρίνεται καθαρά τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ευρώπη και σε ολόκληρο τον κόσμο. Είναι κάτι που το ζούμε στην καθημερινή μας ζωή.

Τα δύο μεγάλα κόμματα κρύβουν τον νεοφιλελευθερισμό πίσω από μια ρητορική για «αναγκαίες μεταρρυθμίσεις». Όταν μιλούν για «μεταρρυθμίσεις» εννοούν κατάργηση ακόμα και των τελευταίων κατακτήσεων και δικαιωμάτων μας στο κοινωνικό κράτος. Εννοούν μαζικές ιδιωτικοποιήσεις και εμπορευματοποίηση στην υγεία, την εκπαίδευση, το ασφαλιστικό σύστημα, την κοινή ωφέλεια, την προστασία του περιβάλλοντος κ.λπ.. Εννοούν δραστική μείωση των αμοιβών των εργαζομένων σε αυτούς τους τομείς, και δραστική περικοπή των παροχών προς τους πολίτες, προς όφελος της κερδοφορίας των ιδιωτικών επιχειρήσεων.
Στην 4ετία της ΝΔ είδαμε να παραχωρούνται σε ιδιωτικά συμφέροντα μεγάλα τμήματα του δημόσιου τομέα, να επιχειρείται η επίθεση στο δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης, να καταργείται το 8ωρο, να μειώνεται δραστικά η αμοιβή των υπερωριών, να απογειώνεται η ελαστική απασχόληση και να διαιωνίζεται η άγρια υπερεκμετάλλευση των συμβασιούχων.
Τώρα το σχέδιο προχωρά προς την ολοκλήρωσή του: στην επόμενη 4ετία απειλούν το δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα με οριστική κατεδάφιση, ενώ ετοιμάζουν την πλήρη «απελευθέρωση» των ομαδικών απολύσεων και την αντικατάσταση των συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας με τη μετάβαση στο άθλιο καθεστώς ατομικής «συμφωνίας» μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων.
Η επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων (ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΤΤ, λιμάνια κ.λπ.) ανοίγει το δρόμο για τα ξεπουλήματα στην υγεία και την παιδεία. Με μια προϋπόθεση: ότι δεν θα βρουν μπροστά τους μαζικές κοινωνικές αντιδράσεις.

Για να προχωρήσουν οι «μεταρρυθμίσεις» το κόμματα που υπηρετούν την εξουσία χρειάζονται να προωθήσουν μερικά πράγματα ακόμα: χρειάζονται μια κοινωνία απαθή, ηττημένη, χειραγωγούμενη και χωρίς προσδοκίες, ελεγχόμενη από τα ΜΜΕ. Χρειάζονται γραφειοκρατικά και αδύναμα συνδικάτα χωρίς διάθεση για αγώνες και χωρίς αίσθηση της κοινωνικής αλληλεγγύης. Χρειάζονται τέλος μηχανισμούς ελέγχου που θα αποτρέπουν κάθε κινητοποίηση εν ονόματι της «ασφάλειας». Δηλαδή κάμερες, μηχανισμούς παρακολούθησης και «πραίτορες», αφού αυτή είναι η αντίληψη της «ελεύθερης αγοράς» για τη δημοκρατία.

2. Η αριστερά, μοναδική αντιπολίτευση

Η Αριστερά έχει την πεποίθηση και την αισιοδοξία ότι η κατάσταση αυτή μπορεί να αλλάξει. Η δύναμη της κοινωνίας να υπερασπίζεται τις κατακτήσεις και την αξιοπρέπειά της και να διεκδικεί ένα καλύτερο μέλλον, φάνηκε ολοκάθαρα στις μεγάλες κινητοποιήσεις της πανεπιστημιακής κοινότητας για το άρθρο 16. Και όχι μόνο. Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε συνεχώς ομάδες ανθρώπων, μικρές και μεγάλες, να κινητοποιούνται απέναντι σε σοβαρά κοινωνικά προβλήματα, όπως ο πόλεμος, η φτώχεια, η καταστροφή του περιβάλλοντος. Οι δάσκαλοι βγήκαν στους δρόμους διεκδικώντας έναν μισθό αξιοπρέπειας, οι πολίτες γκρέμισαν τους φράχτες και να ξανακάνουν τις ακτές δημόσιες, οι αγρότες απαίτησαν το δικαίωμα να ζουν από την εργασία τους, οι συμβασιούχοι διεκδίκησαν το αυτονόητο, νομιμοποιημένο μέσα στην κοινωνία, δικαίωμα τους στην μόνιμη και σταθερή εργασία, εκατοντάδες μαχητικές πρωτοβουλίες κινητοποιήθηκαν πάνω σε τοπικά θέματα. Σε όλους αυτούς τους αγώνες, η Αριστερά ήταν στην πρώτη γραμμή, στέλνοντας ένα μήνυμα αισιοδοξίας: ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός και είναι στο χέρι μας να τον κατακτήσουμε.

Όπου εκφράζεται δυναμικά και με αυτοπεποίθηση η φωνή της κοινωνίας, τα σχέδια για έναν ολοένα και χειρότερο κόσμο δυσκολεύονται εξαιρετικά. Το μήνυμα λοιπόν είναι ότι η φωνή των πολιτών πρέπει να εκφραστεί δυνατά και συλλογικά. Αυτές οι κοινωνικές αντιστάσεις, που αμφισβητούν την σημερινή κατάσταση χρειάζεται να μετατραπούν σε πολιτικό πρόγραμμα: ένα πολιτικό πρόγραμμα που θα τοποθετεί την κοινωνία, την εργασία, τους ανθρώπους και το περιβάλλον πάνω από τα (αφορολόγητα) κέρδη 50 εταιρειών.

Ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς συγκροτήθηκε από αριστερά κόμματα, οργανώσεις και ανένταχτους ανθρώπους με αυτόν ακριβώς τον σκοπό: ένα πολιτικό πρόγραμμα που θα αμφισβητεί την υποταγή της κοινωνίας στο ωμό κέρδος και την εκμετάλλευση ως μόνη «ρεαλιστική» λύση. Όλοι εμείς που τον αποτελούμε και τον υποστηρίζουμε συναντηθήκαμε στις αντιπολεμικές κινητοποιήσεις, στις φοιτητικές καταλήψεις, σε κάθε προσπάθεια διεκδίκησης των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων, στην έμπρακτη και μαχητική υπεράσπιση της οικολογικής ισορροπίας, του περιβάλλοντος και των κοινωνικών υπηρεσιών και δικαιωμάτων στην πόλη και την ύπαιθρο, για όλους και όλες χωρίς εξαιρέσεις. Συμμετέχουμε με όλες μας τις δυνάμεις στον αγώνα κατά της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, πολεμάμε με πάθος τον εθνικισμό και τον ρατσισμό και υπερασπιζόμαστε αποφασιστικά τα ανθρώπινα δικαιώματα των μεταναστών και μεταναστριών. Επιδιώκοντας μια κοινωνία απαλλαγμένη από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, από την συντηρητική χειραγώγηση, από κάθε κοινωνική διάκριση με βάση το φύλο, την φυλή, το χρώμα ή τις προσωπικές επιλογές και ζητάμε ολοκληρωτικό χωρισμό της εκκλησίας από το κράτος.

3. Ο δικομματισμός χωρίς προσχήματα

Τα δύο κόμματα εξουσίας δεν έχουν κάποιοι σημαντικό ζήτημα να διαφωνήσουν μεταξύ τους. Γι αυτό προσπαθούν να τραβήξουν την προσοχή σε μια άνευ περιεχομένου ρητορική αντιπαράθεση, μιλώντας ακαθόριστα για «υπευθυνότητα», «συνέπεια» και «δέσμευση». Απέναντι σε τι ακριβώς; Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας βρήκε ένα πρόσχημα να αθετήσει τις προεκλογικές της υποσχέσεις, βάζοντας τη χώρα υπό την περιβόητη επιτήρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τώρα τις επαναφέρει υποτιμώντας την νοημοσύνη των πολιτών. Από την πλευρά του το ΠΑΣΟΚ όχι μόνο περιορίστηκε σε συναινετική προς τη ΝΔ αντιπολίτευση, όχι μόνον αποφεύγει να δεσμευτεί σε κάθε κεντρικό αίτημα των αγώνων του κόσμου, αλλά δεν διστάζει σε κρίσιμα θέματα (ασφαλιστικό, Άρθρο 16) να διατυπώνει θέσεις που οδηγούν σε άμεση σύγκρουση με τα συμφέροντα των λαϊκών μαζών και να επικαλείται τα αντιδεξιά σύνδρομα αναζητώντας άλλοθι στην αριστερά.

Ουσιαστικές διαφορές δεν υπάρχουν. Τα δύο κόμματα κρύβονται πίσω από τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατευθύνσεις που φτιάχτηκαν ακριβώς γι αυτό το λόγο: να προωθήσουν αλλαγές σε βάρος των κοινωνικών κατακτήσεων, χωρίς να αναλαμβάνουν οι κυβερνήσεις το πολιτικό κόστος. Η ρητορική είναι γνωστή: «ξεπουλάμε τον δημόσιο τομέα, γιατί το επιβάλλει η Ευρωπαϊκή Ένωση, αδυνατούμε να κάνουμε κοινωνική πολιτική, γιατί το απαγορεύει η Ευρωπαϊκή Ένωση, κατεδαφίζουμε την κοινωνική ασφάλιση και τις εργασιακές σχέσεις γιατί μας υποχρεώνει η Ευρωπαϊκή Ένωση».

Οι εργαζόμενοι και η νεολαία καταλαβαίνουν πολύ καλά αυτή την κατάσταση. Καταλαβαίνουν και πάλι τα ψέματα. Καταλαβαίνουν ότι η δέσμευση των μεγάλων κομμάτων στις επιταγές των τραπεζιτών και των βιομηχάνων κρύβει ένα σχέδιο ανατροπής στο ασφαλιστικό και τις εργασιακές σχέσεις και την πρόθεση να παραχωρηθεί κάθε δημόσιο αγαθό στις «δυνάμεις της αγοράς». Βλέπουν τους εκπροσώπους του παρασιτικού κεφαλαίου να κραυγάζουν για ελεύθερες απολύσεις, «ελαστικοποίηση» της εργασίας, κατάργηση των αποζημιώσεων – αλλά και να ζητιανεύουν κρατικές επιδοτήσεις την ώρα που ξορκίζουν τον «κρατισμό». Βλέπουν ότι δεν υπάρχει πλέον δημόσια υγεία, αφού για να επιβιώσει κανείς πρέπει να πληρώσει. Βλέπουν ότι δεν υπάρχει καμιά φροντίδα για το περιβάλλον, για τις τροφές, για την ποιότητα ζωής, αφού η φροντίδα αυτή είναι «κόστος» και όχι «κέρδος».

Αν τα δύο μεγάλα κόμματα θέλουν την εξουσία, πρέπει να αποδείξουν στις «δυνάμεις της αγοράς» ότι μπορούν να προωθήσουν το σχέδιο για έναν χειρότερο κόσμο με τις λιγότερες κοινωνικές αντιδράσεις. Γι’ αυτό βαφτίζουν την αντικοινωνική πολιτική «μεταρρυθμίσεις», την φτηνή εργασία «ανταγωνιστικότητα», την ασύστολη κερδοσκοπία «ανάπτυξη», την κοινωνική οπισθοδρόμηση «πρόοδο» και την υπεράσπιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας «συντήρηση» και «κατεστημένο». Ο ορίζοντάς τους φτάνει μέχρι την καλλιέργεια θετικών εντυπώσεων. Οι προσδοκίες των ανθρώπων από ένα τόσο μίζερο και ανόητο πολιτικό σκηνικό έχουν πλέον μειωθεί στο ελάχιστο. Γι’ αυτό πιστεύουμε ότι έχει έρθει η ώρα των μεγάλων κοινωνικών αγώνων και της ισχυρής Αριστεράς.

4. Ενωτικά και αριστερά! Για έναν άλλο, καλύτερο κόσμο!

Το δικό μας πολιτικό εργαλείο είναι η ενότητα. Χτίσαμε την ενότητα νοιώθοντας ότι η κοινωνία χρειάζεται μια ισχυρή, χρήσιμη και αποτελεσματική αριστερά, απαλλαγμένη από δογματικές περιχαρακώσεις, αλλά και απολύτως συνεπή στις αρχές και αξίες τις οποίες διακηρύσσει. Ενότητα και κοινός αγώνας για την ειρήνη, τις κοινωνικές κατακτήσεις, τις ατομικές ελευθερίες, την απελευθέρωση από τον οικονομικό καταναγκασμό. Για την υπεράσπιση του περιβάλλοντος με κάθε μέσον και για την επιλογή ενός διαφορετικού τρόπου ανάπτυξης. Για έναν κόσμο χωρίς αποκλεισμούς, μισαλλοδοξία και κοινωνικό ρατσισμό. Για μια δημοκρατική Ευρώπη που θα λογοδοτεί στις ανάγκες των εργαζομένων και της νεολαίας, απελευθερωμένη από τον νεοφιλελεύθερο καταναγκασμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Σε αυτή την ενότητα έχουν θέση όλοι όσοι πιστεύουν ότι μια διαφορετική κοινωνία είναι εφικτή και ότι είναι στο χέρι μας να την κερδίσουμε.

Ο αγώνας που έχουμε μπροστά μας, μας χρειάζεται όλους μαζί!

Ενωτικά και αριστερά: Μπορούμε να κάνουμε τα αδύνατα δυνατά!

Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός.