ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΠΡΕΒΕΖΑ

ΠΡΩΤΟΣ ΣΤΟΧΟΣ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝIΚΟ ΚΡΑΤΟΣ  Η ΠΑΙΔΕΙΑ  ΚΑΙ Η ΥΓΕΙΑ

Στην αρχή  ήταν τα ΤΕΙ Πρέβεζας. Διεκόπη η σίτιση των φοιτητών μετά προτάθηκε η συρρίκνωση των τμημάτων και η μετεγκατάσταση των ΤΕΙ στη Άρτα. Ακόλουθεί η τεχνική  επαγγελματική εκπαίδευση, τα ΕΠΑΣ που λειτουργούν; χωρίς ειδικούς καθηγητές. Το νοσοκομείο της πόλης υποβαθμίζεται με το νέο οργανόγραμμα και πάει για κλείσιμο. Καταργούνται εφορίες, πυροσβεστικές υπηρεσίες, ακόμα και αστυνομικοί σταθμοί στις μεγάλες κωμοπόλεις οπως στο Λούρο  και το  Θεσπρωτικο. Καταργείται η χημική υπηρεσία στην Πρέβεζα, ουσιαστικά έκλεισε  και το ΙΓΜΕ.
Και όλα  αυτά με τις διαταγές της ΤΡΟΙΚΑ που  τις εκτελεί η συγκυβέρνηση της Δεξιάς. Εδώ φαίνεται πόσο υποκριτικές είναι οι διαμαρτυρίες του αντιπεριφεριαρχη  κ. Ιωάννου για την κατάργηση των υπηρεσιών . 
                                                                                                                   Αν διαφωνεί  με την ακολουθούμενη  πολιτική  να καταγγείλει τη νεοφιλελεύθερη σκληρή αντικοινωνική πολιτική του μνημονίου, που σπρώχνει τον κόσμο στην ανεργία και στην αναξιοπρέπεια και συρρικνώνει τις δημόσιες υπηρεσίες. Να καταγγείλει την κυβέρνηση, που την υλοποιεί.                                                                                                             Επίσης θα περιμέναμε από τον δήμαρχο μια πιο δυναμική στάση, με πρωτοβουλίες που ανοίγουν το πρόβλημα στην κοινωνία, για  να μην φύγουν τα ΤΕΙ απο την Πρέβεζα.

Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΩΡΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΤΕΙ ΠΡΕΒΕΖΑΣ


Για ένα σχέδιο που θυμίζει τη συρρίκνωση που έγινε με τον Καλλικράτη στην τοπική αυτοδιοίκηση μίλησε ο επικεφαλής της παράταξης «Δημόσιος Χώρος» κ. Γιάννης Ρέντζος επισήμανε ότι η παράταξή του είχε προτείνει, μέσα στο πλαίσιο της διεπιστημονικότητας, για ίδρυση ενός ακόμη τμήματος Πολιτισμικής Γεωγραφίας προς τον Λούρο που θα μπορούσε να αξιοποιήσει προσωπικό από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και από το παράρτημά του στο Αγρίνιο. «Το ζήτημα είναι πολύ σοβαρό και τίθεται το θέμα της διεπιστημονικότητας. Αν μπορούν να είναι τόσο απομακρυσμένο το προσωπικό, τόσο απομακρυσμένοι οι φοιτητές, το θέμα των δικών μας υποχρεώσεων, μια πολύ μεγάλη βιβλιοθήκη, μια στροφή προς την υπηρέτηση της δικαιοσύνης και μια στροφή προς την υπηρέτηση των ανθρώπινων αναγκών των παιδιών που έρχονται στην Πρέβεζα» είπε ο κ. Ρέντζος, ο οποίος ψήφισε υπέρ της πρότασης που κατατέθηκε από τον δήμαρχο, με τους αστερίσκους που έβαλε σε συγκεκριμένα σημεία.
Η συζήτηση ολοκληρώθηκε με την ψήφιση της πρότασης του δημάρχου κατά πλειοψηφία.
Σύμφωνα με την πρόταση που κατέθεσε ο Δήμαρχος Πρέβεζας, το επόμενο διάστημα επιτροπή στην οποία θα συμμετέχουν εκτός από τον Δήμαρχο, οι δύο βουλευτές κύριοι Τσουμάνης και Μπάρκας , ο αντιπεριφερειάρχης Στράτος Ιωάννου, εκπρόσωποι της εκπαιδευτικής κοινότητας και άλλοι φορείς, θα καταθέσουν την πρόταση για την διεύρυνση των τμημάτων του ΤΕΙ της Πρέβεζας προς κάθε αρμόδια αρχή.

Καταργούν τη Διεύθυνση Ψυχικής Υγείας στο Υπουργείο Υγείας;

Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο Αριστοτέλους 17

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, η εισήγηση του Γενικού Γραμματέα Π. Καλλίρη προς την επιτροπή που επεξεργάζεται την αναδιοργάνωση του Οργανισμού του Υπουργείου Υγείας (static.diavgeia.gov.gr/doc/Β45ΝΘ-8ΒΕ) προβλέπει την κατάργηση της Διεύθυνσης Ψυχικής Υγείας και τον υποβιβασμό της σε τμήμα της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Υγείας. Οι ίδιες πηγές μιλούν ακόμα και για συγχώνευση της Διεύθυνσης με τη Διεύθυνση Εξαρτήσεων.

Αν ευσταθούν οι πληροφορίες μας και η κυβέρνηση και ο υπουργός υγείας Α. Λυκουρέντζος προχωρήσουν σε αυτές τις καταργήσεις, οι συνέπειες θα είναι εξαιρετικά σοβαρές.

Η Διεύθυνση Ψυχικής Υγείας εδώ και δεκαετίες σχεδιάζει και υλοποιεί ένα από τα πιο φιλόδοξα (παρά τις αστοχίες και τα λάθη του) Εθνικά Προγράμματα για τη δημόσια υγεία, το Πρόγραμμα Ψυχαργώς.

Το Ψυχαργώς είναι ένα πρόγραμμα δράσεων με δεκαετή χρονικό ορίζοντα, που στοχεύει να καλύψει σταδιακά όλες τις ανάγκες σε εθνικό επίπεδο στον τομέα της Ψυχικής Υγείας. Βασική φιλοσοφία της εθνικής πολιτικής για την ψυχική υγεία την τελευταία εικοσαετία, όπως περιγράφεται από τον θεμελιακό νόμο 2716/1999, είναι ο σεβασμός στα δικαιώματα των ψυχικά ασθενών και ο προσανατολισμός στις αρχές της αποασυλοποίησης, της τομεοποίησης, της διαρκούς ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης και της κοινωνικής επανένταξης των ψυχικά ασθενών.

Με τη σκοπούμενη κατάργηση της Διεύθυνσης, διακινδυνεύεται το μέλλον της Εθνικής Πολιτικής για την ψυχική υγεία.

Η Ελλάδα των «αναξιοπαθούντων κεφαλαιοκρατών»

  

 

«Φορολογικός παράδεισος» φαίνεται πως είναι για αρκετούς επιχειρηματίες η Ελλάδα με τον φορολογικό νόμο να τους επιτρέπει να παρουσιάζουν εισοδήματα «αναξιοπαθούντων κεφαλαιοκρατών».

Το περιοδικό Unfollow, σε ρεπορτάζ του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου, δημοσιεύει ενδεικτικά τα εκκαθαριστικά σημειώματα τεσσάρων μεγάλων επιχειρηματιών τα οποία έχει στην κατοχή του. Ειδικότερα:

• Ο βιομήχανος Νικόλαος Μάνεσης έχει συνολικό δηλωθέν ατομικό εισόδημα 30.714, 52 ευρώ.
• Ο επιχειρηματίας Σωκράτης Κόκκαλης έχει συνολικό δηλωθέν ατομικό εισόδημα  26.870, 11 ευρώ.
• Ο εφοπλιστής και μιντιάρχης Ιωάννης Αλαφούζος έχει συνολικό δηλωθέν ατομικό εισόδημα 26.160, 40 ευρώ.
• Ο τραπεζίτης Ανδρέας Βγενόπουλος έχει συνολικό δηλωθέν ατομικό εισόδημα 18.217, 41 ευρώ.

Όπως αναφέρεται στο ρεπορτάζ του περιοδικού, ο νόμος, «και ο παλιός και ο καινούργιος και κάθε «μεταρρύθμιση» που παρουσιάζεται ως λύση», δίνει τη δυνατότητα στους επιχειρηματίες να παρουσιάζουν χαμηλά εισοδήματα και όχι τα πραγματικά κέρδη τους.

Τα κέρδη των εταιριών δεν διανέμονται όλα στους μετόχους, αντιθέτως, μοιράζονται και φορολογούνται στην υψηλότερη κλίμακα μόνο τόσα όσα χρειάζονται για να καλυφθούν «τρύπες».

Έτσι, όπως αναφέρεται στο σχετικό ρεπορτάζ, τα υπόλοιπα κέρδη υποτίθεται ότι παραμένουν στις εταιρείες, έχοντας γλιτώσει την φορολόγηση μέχρι και την υψηλότερη κλίμακα - σε αντίθεση με τα έσοδα μισθωτών και συνταξιούχων που φορολογούνται όλα (αλλά και τα κέρδη εταιρειών σε άλλες χώρες).

Ο φόρος με τον νόμο που ίσχυε μέχρι και το 2012 για κάποιον που δηλώνει πάνω από 100.000 ατομικό εισόδημα ήταν 45%.  Οι ιδιοκτήτες των ΑΕ και των ΕΠΕ, για παράδειγμα, παίρνουν όσο μερίδιο χρειάζονται από τα κέρδη των όποιων εταιρειών τους με επιπλέον φορολογία 25% για να καλύψουν το τεκμήριο διαβίωσης, και τα υπόλοιπα κέρδη τους μένουν στο ταμείο της εταιρείας φορολογημένα με 20%.

^{* Πατήστε πάνω στην εικόνα για να τη δείτε ολόκληρη}

«Νομίμως το κάνουν. Όπως νομίμως αφήνουν τα κέρδη τους στο ταμείο της εταιρείας τους φορολογημένα με το «ταπεινό» 20%. Και αν προκύψει και μία χρονιά εμφανίσουν ζημιές, τις καλύπτουν με τα κέρδη προηγουμένων ετών, τα οποία δεν έχουν φορολογηθεί γιατί «ξέχασαν» να μοιράσουν τα μερίδια. Επαναλαμβάνουμε, νομίμως γίνονται αυτά στο ελληνικό Ελντοράντο», σχολιάζει το περιοδικό.
Πηγη:  Περιοδικό Unfollow

ME THN ΒΙΛΑ ΑΜΑΛΙΑΣ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΚΡΥΨΕΙ ΤΗ ΛΙΣΤΑ ΛΑΓΚΑΡΝΤ

Με μια τεράστια επιχείρηση της αστυνομίας με καταλήψεις και ανακαταλήψεις του εγκαταλειμμένου εδώ και είκοσι πέντε χρόνια  νεοκλασικού  κτιρίου στην οδό Χεύδεν και Αχαρνών, επιχειρεί να στρέψει αλλού τα φώτα της δημοσιότητας  μακριά απο την λίστα Λαγκάρντ. Το ετοιμόρροπο αυτό κτίριο που κάποτε ηταν το Β γυμνάσιο αρρένων και  ανήκει από 1975   στον Οργανισμό Σχολικών Κτιρίων, αφέθηκε στην μοίρα του και αποτελούσε εστία μόλυνσης.  Κατελήφθη απο αυτόνομες κοινότητες, απο ανέργους και αστέγους νέους που το καθάρισαν και το χρησιμοποιούσαν ως στέγη και ως πολιτιστικό κέντρο κάνοντας πολλές  καλιτεχνικές εκδηλώσεις.Eπίσης καθάρισαν και προστάτευσαν τη γειτονιά απο τούς χρυσαυγίτες που αλωνίζουν την περιοχή του Αγίου Παντελεημονα. Η τρικομματική κυβέρνηση της διαφθοράς και της ανομίας  προσπάθησε να δυσφημίσει με κάθε τρόπο την κατάληψη ως άντρο ανομίας, χρήσης κλπ, προκειμένου να εμφανίσει ως υπερασπιστής της νομιμότητας. Ειναι χαρακτηριστικό ότι απο την πρώτη έφοδο της αστυνομίας δεν προέκυψε τίποτα επιβαρυντικό και οι καταληψίες αφέθησαν ελεύθεροι.

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για την ανακατάληψη της Βίλλας Αμαλία

Η προσπάθεια ανακατάληψης της Βίλλας Αμαλία από ομάδα αντιεξουσιαστών αξιοποιείται από την κυβέρνηση στο πλαίσιο μιας επιχείρησης αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης από το κορυφαίο σκάνδαλο της λίστας Λαγκάρντ αλλά και της σκληρής εφαρμοζόμενης μνημονιακής πολιτικής.

Πρόκειται για μια στρατηγική έντασης, καταστολής και αντιπερισπασμού που όχι μόνο δεν λύνει προβλήματα αλλά δημιουργεί νέα και την οποία η κυβέρνηση θα ακολουθήσει μόνη της. Δεν θα αναδείξουμε σε μείζονα, ζητήματα ελάσσονος σημασίας τη στιγμή που η πλειοψηφία των νοικοκυριών  κυριολεκτικά παγώνει επειδή δεν έχει να πληρώσει το ρεύμα ή να αγοράσει πετρέλαιο, ή την ώρα που κλείνουν δεκάδες επιχειρήσεις και ενώ εκατομμύρια άνεργοι συνθλίβονται στο περιθώριο  της κοινωνίας. Η βίλλα Αμαλία, που επί είκοσι δύο χρόνια δεν ενοχλούσε, τώρα αναδεικνύεται στο υπ’ αριθμό ένα ζήτημα, γελοία πράγματα.

Θέλουμε ταυτόχρονα να καταδικάσουμε κατηγορηματικά την συμβολική κατάληψη των γραφείων της ΔΗΜΑΡ.

Για μας ο δρόμος της υπεράσπισης της δημοκρατίας και των συμφερόντων του κόσμου της εργασίας είναι ο δρόμος των ειρηνικών ενωτικών μαζικών αγώνων που βαδίζουμε με την πλειοψηφία των εργαζομένων και της νεολαίας

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ                                                                               

9/1/2013

Ανακοίνωση της Νεολαίας του ΣΥΝ για τη νέα επιχείρηση της ΕΛΑΣ στη Βίλα Αμαλίας

Οι μέρες της αυθαιρεσίας και του ακροδεξιού τσαμπουκά με κρατικό μανδύα είναι λίγες και μετρημένες.

Η νέα επιχείρηση της ΕΛΑΣ στη Βίλα Αμαλία, έδειξε τα πραγματικά άγχη των κ.κ. Σαμαρά και Δένδια. Έχουν άγχος να τσακίσουν οτιδήποτε και οποιονδήποτε αμφισβητεί την εξουσία τους και τα χολιγουντιανής έμπνευσης σχέδια της ΕΛΑΣ. Σε μια περιοχή που η συμμορία της Χρυσής Αυγής αλωνίζει εις βάρος Ελλήνων και μεταναστών, το κράτος επιλέγει να ασχοληθεί μονάχα για να σπείρει τον τρόμο και τον εκφοβισμό. Ο πρωθυπουργός και η ΝΔ, την ώρα που ανοίγουν τη στοργική αγκαλιά τους για να σώσουν το θεάρεστο τέκνο της μνημονιακής συναίνεσης, τον Β. Βενιζέλο, επιδίδονται σε ένα σαφάρι τρομοκρατίας και καταστολής, υπακούοντας στις παραινέσεις του ακροδεξιού λόμπι υπό τον -στενό σύμβουλο του Σαμαρά- Φ. Κρανηδιώτη. Αναρωτιόμαστε μέχρι πού μπορεί να φτάσουν οι εμπνευστές του σχεδίου της «μηδενικής ανοχής» για να κρατήσουν την παραπαίουσα κυβέρνηση στα πόδια της. Οι εργαζόμενοι και η νεολαία δεν θα τους επιτρέψουν για πολύ ακόμα να μετατρέπουν τις γειτονιές μας σε κατεχόμενες περιοχές και τις πόλεις μας, σε σύγχρονα φρούρια. Οι μέρες της αυθαιρεσίας και του ακροδεξιού τσαμπουκά με κρατικό μανδύα είναι λίγες και μετρημένες.

Έλληνες πλούσιοι: η ηθική παρακμή και η ανοησία

Παίρνoντας αφορμή απο την "συμπόνια" των Ελλήνων εφοπλιστών προς τους φτωχούς Πρεβεζάνους, αλλά και τα απαξιωτικά σχόλια για την ανακοίνωση του Σύριζα Πρέβεζας απο φέρελπι δημοσιογράφο της Τοπικής Φωνής δημοσιεύουμε ένα κείμενο του Χρήστου Λάσκου για την συμπονετική  μεγαλοαστική τάξη της Ελλάδας.

Του Χρήστου Λάσκου Αναρωτιέμαι συχνά, όπως όλοι μας φαντάζομαι, γιατί είμαι όπως είμαι, γιατί σκέφτομαι αυτά και όχι άλλα, γιατί εντάσσομαι στα συγκεκριμένα που εντάσσομαι και όχι στα αντίθετά τους, γιατί συγκινούμαι από κάποια πράγματα, όχι όμως από άλλα, γιατί είμαι αριστερός και όχι δεξιός κι άλλα παρόμοια. Και η απάντηση είναι πως δεν ξέρω ακριβώς. Προφανώς στο ότι είμαι αριστερός έχει παίξει ρόλο πως γεννήθηκα από βιομηχανικούς εργάτες, επιπέδου εκπαίδευσης τρίτης δημοτικού, μετανάστες στη Γερμανία σ’ όλα τους τα νιάτα και, συνεπώς, επαρκώς ταλαιπωρημένους. Δεν είναι αρκετό, ωστόσο, ως εξήγηση. Αντίθετα, είμαι πεπεισμένος πως, για μερικά από τα σημαντικότερα της ζωής μας, του χαρακτήρα και των μεγάλων μας επιλογών, παίζουν καίριο ρόλο οι συμπτώσεις. Μια σύμπτωση, λοιπόν, που για μένα υπήρξε καθοριστική ήταν ένα τηλεοπτικό διάγγελμα του Καραμανλή στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’70, όταν, επιχειρώντας να κάνει χειροπιαστή τη λιτότητα, που ήταν αναγκαία εν όψει του 2ου «πετρελαϊκού σοκ», είχε το θράσος να ξεστομίσει πως οι φτωχοί θα έπρεπε να διαμορφώσουν τις διατροφικές τους συνήθειες στα δεδομένα της εποχής.  Αυτό, που για την ακρίβεια, είπε, με τη πανδήμως αναγνωρισμένη σοφία που τον χαρακτήριζε, είναι πως το κατάλληλο κρέας για τους φτωχούς είναι η… λάπα. Αν και αρκετά μικρός, ώστε να μην ξέρω τι είναι η λάπα, κατάλαβα πολύ καλά το πνεύμα (!) του. Και θεώρησα υποχρέωση απέναντι στον εαυτό μου και την ανθρωπότητα να βρεθώ στην αντίθετη, από αυτόν, πλευρά. Νομίζω πως τα χρόνια που ζούμε πολλοί νέοι αριστεροί θα παραχθούν με παρόμοιους τρόπους. Σε μια χώρα, που χειμάζεται με τρόπο χειρότερο από το να βρίσκονταν σε πόλεμο, με μαζικές αυτοκτονίες, ιλιγγιώδη αύξηση της ανεργίας, καρατόμηση του εισοδήματος της εργασίας, εκτέλεση μιας ολόκληρης γενιάς νέων ανθρώπων, εκτόξευση του αριθμού των αστέγων και των πεινασμένων, «δικών» μας και προσφύγων, ακούμε από μεγαλοεφοπλιστή να λέει –λέγοντάς τη, ταυτοχρόνως στον Τσίπρα- «αν μας βρουν ας μας φορολογήσουν». Ή βλέπουμε να γράφει μεγαλοκατασκευαστής και καναλάρχης πως το κεφάλαιο δεν μπορεί να ελεγχθεί –μην ματαιοπονείτε!- στην παγκοσμιοποιημένη εποχή μας. Ή, ακόμη καλύτερα, το σαμαρικό Antinews, να συμβουλεύει τον πρωθυπουργό να καλέσει όλους τους μεγαλοκαταθέτες, ακόμη και τους λαθρέμπορους όπλων, ναρκωτικών και σωμάτων,  να επαναπατρίσουν τα χρήματά τους χωρίς κανένα έλεγχο –στο όνομα της εθνικής ανάγκης, βεβαίως. Αντί, δηλαδή, να βρεθεί τρόπος –να ένα «εθνικό» καθήκον, για όσους παραείναι πατριώτες- να κυνηγηθεί αλύπητα το τζετ σετ της συμφοράς, η πρόταση είναι να στρωθεί κόκκινο χαλί αδιακρίτως. Κι ας μην μπερδευόμαστε που πολλοί θα επιχειρήσουν να κάνουν τη διάκριση ανάμεσα στη νόμιμη και παράνομη μεταφορά μεγάλων ποσών χρημάτων στο εξωτερικό. Ηθικά, δηλαδή ουσιαστικά, δεν υπάρχει καμιά διαφορά. Την ίδια ψοφοδεή ιδιοτέλεια και σκληρότητα εκφράζουν.        Όπως σημείωνε πρόσφατα η Ροσάνα Ροσάντα. αναφερόμενη στις διαφορές ανάμεσα στην εποχή του μεσοπολέμου και την σημερινή: «Η αστική τάξη μπορεί να ήταν και φασιστική. Μπορεί να ήταν και μετριοπαθής. Μπορεί να νόμιζε ότι η ανισότητα θα υπήρχε πάντα. Δεν υπήρχε όμως αυτή η ιδέα που συναντάμε σήμερα: η φτώχεια σαν ενοχή. Η ανισότητα σαν αξία». Νομίζω πως η διαπίστωση ταιριάζει ακριβώς στη δική μας αστική τάξη. Όντας γέννημα της πιο εκμεταλλευτικής μηχανής στην Ευρώπη –τόσο, που να προκαλεί ακόμη και τους Γερμανούς ταξικούς αδελφούς της, που όλο και συχνότερα γκρινιάζουν για τους «ασυνείδητους» Έλληνες πλούσιους- όντας, επιπλέον, λαμπρό ανάτυπο των προγόνων της μαυραγοριτών της κατοχής, δεν θα μπορούσε παρά να σπάει το παγκόσμιο ρεκόρ ταξικής μισανθρωπίας. Αυτό, ωστόσο, συνιστά τελικά και την πραγματική της αδυναμία. Μια άρχουσα τάξη, η οποία δεν μπορεί ούτε λίγο «συμπονετική» να εμφανίζεται, έστω υποκριτικά και για τα μάτια του κόσμου, δεν έχει τύχη. Με άλλα λόγια, μια άρχουσα τάξη, που η μόνη της συλλογική αρετή είναι να αποτελεί έναν εσμό από χαμένα κορμιά, δεν μπορεί παρά να χαθεί… Στους υπόλοιπους και τις υπόλοιπες εύχομαι, μέσα από την καρδιά μου, καλή χρονιά. Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα 6 μέρες της 7ης Ιανουαρίου